Wystąpienie: Witold Tumanowicz

Stanowisko

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrywany projekt dotyczy problemu, z którym od dawna mierzą się rolnicy - szkód powodowanych przez dzikie zwierzęta objęte ochroną.

Jeżeli państwo decyduje się chronić określone gatunki zwierząt, to nie powinno być tak, że ekonomiczne skutki tej ochrony ponosi wyłącznie osoba, której zniszczono uprawy, wyrządzono szkody w gospodarstwie czy spowodowano straty w hodowli. Ochrona przyrody jest zadaniem publicznym, dlatego państwo powinno brać odpowiedzialność również za jej konsekwencje. Projekt rozszerza odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkody wyrządzane przez kormorany, żurawie, gęsi, łabędzie, kruki i czaple. To właśnie możliwość uzyskania rekompensaty za szkody powodowane przez ptaki była zasadniczym celem obu projektów, nad którymi pracowały komisje.

Istotną zmianą jest również zniesienie obecnego wyłączenia odpowiedzialności Skarbu Państwa za utracone korzyści. Poszkodowany będzie więc mógł dochodzić nie tylko rekompensaty za bezpośrednią stratę, ale również za korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkoda nie wystąpiła.

Oględzin i oszacowania szkód wyrządzonych przez ptaki ma dokonywać dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. I właśnie tutaj najważniejsza będzie praktyka. Rolnik potrzebuje nie tylko prawa zapisanego w ustawie, ale przede wszystkim sprawnej procedury, rzetelnego oszacowania szkody i wypłaty pieniędzy bez niepotrzebnego przeciągania postępowania.

Kierunek tych zmian jest właściwy. Skoro państwo prowadzi określoną politykę ochrony przyrody, to powinno również brać odpowiedzialność za jej skutki zamiast pozostawiać rolnika samego z poniesionymi stratami. Dziękuję.