Wystąpienie: Jarosław Sachajko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Cel tej ustawy jest słuszny i zasługuje na poparcie. Sprawny sprzęt, pojazdy, urządzenia, oprogramowanie i wyroby medyczne nie powinny latami zalegać w magazynach rezerw strategicznych ani trafiać do utylizacji, jeżeli mogą poprawić samodzielność osób z niepełnosprawnościami i odciążyć ich rodziny. Dobrze, że PFRON będzie mógł do końca 2028 r. przekazać taki sprzęt nieodpłatnie. Dobrze również, że przed przekazaniem będzie można sfinansować konieczne przeglądy i naprawy, a osoba otrzymująca pomoc nie zostanie obciążona podatkiem od otrzymanego wyposażenia. Musimy jednak dopilnować, aby ustawa służyła osobom z niepełnosprawnościami, a nie przede wszystkim oczyszczaniu magazynów Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych.

Projekt nie określa jasnych kryteriów pierwszeństwa. Nie wiemy, czy decydować będzie sytuacja materialna, stopień niepełnosprawności, pilność potrzeby, kolejność zgłoszeń czy miejsce zamieszkania. Jeżeli sprzętu będzie mniej niż potrzebujących, bez przejrzystych zasad powstanie ryzyko uznaniowości i nierównego traktowania.

Poważne wątpliwości budzi także przerzucenie na PFRON kosztów przechowywania, przeglądów i napraw majątku należącego do Skarbu Państwa. Fundusz powinien finansować rehabilitację, zatrudnienie i rzeczywistą pomoc, a nie bez ograniczeń pokrywać koszty magazynowe RARS. Przed każdą naprawą należy sprawdzić, czy jej koszt nie przewyższa ceny nowego, lepiej dopasowanego urządzenia. Sprzęt musi być bezpieczny, sprawny i indywidualnie dobrany. Osobie poruszającej się na wózku nie wystarczy przekazać dowolny pojazd czy urządzenie tylko dlatego, że akurat znajduje się ono w magazynie. Potrzebne są ocena specjalisty, instruktaż, montaż, dostępność serwisu i części zamiennych.

Niepokoi również wyłączenie Kodeksu postępowania administracyjnego przy decyzjach prezesa PFRON oraz brak obowiązku publicznego raportowania, komu, co i za jaką kwotę przekazano.

Popieramy tę ustawę, ale oczekujemy jawnych kryteriów, kontroli kosztów, gwarancji jakości oraz corocznego raportu dla Sejmu. Pomagajmy osobom z niepełnosprawnościami, ale nie zamieniajmy ich w odbiorców sprzętu, którego państwo po prostu chce się pozbyć. Dziękuję.