Wystąpienie: Tadeusz Tomaszewski

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowna Pani Minister! Szanowny Panie Ministrze! Szanowni Państwo! Ustawa, nad którą dzisiaj debatujemy, ma na celu dostarczenie do osób potrzebujących, niepełnosprawnych sprzętu rehabilitacyjnego, który znajduje się w zasobach Skarbu Państwa. W 2023 r. podjęto decyzję polityczną, której celem był zakup za 200 mln zł, skończyło się na 96 mln zł, sprzętu rehabilitacyjnego i utworzenia centralnej wypożyczalni tego sprzętu. Myślę, że sama idea była oczekiwana przez środowisko osób niepełnosprawnych, bo dyskutowaliśmy o tym w komisji i wielu innych miejscach. Sądzę, że trochę zabrakło czasu i umiejętności przewidywania, jak centralny model będzie docierał do osób z niepełnosprawnościami, jak 14,5 tys. sztuk dostępnego sprzętu da się utrzymać w jednej centralnej wypożyczalni, jak go serwisować, co uczynić, żeby wózki, które mają akumulatory, były ładowane, krótko mówiąc, a nie stały rozładowane w miejscu, właściwie niefunkcjonalnie.

Z analizy funkcjonowania projektu wynika, że na koniec grudnia 2025 r. koszty utrzymania wypożyczalni to ponad 7,3 mln zł, z czego samo magazynowanie to jest ponad 1,8 mln zł. Z uzasadnienia wynika też, że koszt dostosowania wózków ręcznych, których zakupiono łącznie za blisko 8 mln zł, wynosił ponad 31% ceny zakupu. Myślę, że tak duże koszty mogłyby być przeznaczone na to, żeby tego sprzętu więcej docierało do samych osób będących w potrzebie. Stąd inicjatywa komisji.

Chciałbym podziękować za współpracę ministrowi spraw wewnętrznych i administracji oraz Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Ten sprzęt, będący dzisiaj w zasobie rządowej agencji, zostanie przekazany do PFRON-u. PFRON bezpośrednio będzie przekazywał go osobom z niepełnosprawnościami, ich rodzinom. To rozwiązanie będzie funkcjonowało przez okres przewidziany w ustawie, czyli do końca 2028 r. Mamy wyspecjalizowaną agendę, czyli PFRON, który będzie dystrybuował sprzęt bezpośrednio do osób z niepełnosprawnościami, ale też zabezpieczy środki finansowe na to, żeby był w pełni funkcjonalny i bezpieczny. To, co nie uda się rozdysponować wśród osób z niepełnosprawnościami, może zostać później przekazane przez RARS jednostkom samorządu terytorialnego, ich podmiotom, ale także organizacjom pozarządowym, kościelnym i tym, którzy również zajmują się kwestiami leczenia i rehabilitacji, czyli podmiotom leczniczym.

Chciałbym w imieniu klubu parlamentarnego Lewicy po pierwsze zgłosić wniosek o to, żeby nie odsyłać poprawek zgłoszonych w czasie drugiego czytania do komisji, tylko rozpatrzyć je bez odsyłania. Po drugie, chciałbym złożyć trzy poprawki. Poprawka pierwsza to jest umożliwienie prezesowi zarządu funduszu dokonanie w drodze decyzji likwidacji udostępnionej rezerwy strategicznej na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Poprawka druga to jest doprecyzowanie art. 2 ust. 8. Proponuje się, żeby przekazywanie asortymentu z rezerwy strategicznej następowało na podstawie umowy o nieodpłatnym przekazaniu w formie pisemnej przez fundusz działający w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa. I poprawka trzecia to obowiązek (Dzwonek) finansowania naprawy sprzętu, będącego przedmiotem wypożyczenia, po stronie funduszu.

Klub parlamentarny Lewicy będzie głosował za przyjęciem ustawy.