Wystąpienie: Wioletta Maria Kulpa

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 17 września 1939 r., gdy Polska broniła się przed niemiecką napaścią, od wschodu zaatakował ją Związek Sowiecki. Było to wykonanie tajnych ustaleń paktu Ribbentrop-Mołotow. Za żołnierzami Armii Czerwonej przyszły aresztowania, wywózki i zbrodnia katyńska. 14 i 15 września 1939 r. polscy żołnierze walczyli z wojskami niemieckimi w rejonie Łącka i Radziwia. Bój pod Płockiem był częścią bitwy nad Bzurą. Choć samo miasto było już zajęte przez Niemców, w jego okolicy trwała walka o powstrzymanie przeciwnika i osłonę polskich oddziałów.

Chcę dziś przywołać pamięć o tych wydarzeniach także z perspektywy Płocka. Nasze miasto od 9 września znajdowało się pod okupacją niemiecką. Sowieci nie wkroczyli wówczas do Płocka, ale tragedia wschodniej agresji dotknęła również płockie rodziny. Przypominają o tym Krzyż Katyński oraz Memoriał Sybiraków i Płocczan Pomordowanych na Wschodzie na płockim cmentarzu komunalnym.

Za każdą z tych nazw stoją ludzie: bliscy, którzy nie wrócili, i rodziny, które przez lata nie mogły otwarcie mówić o ich losie. Dlatego 17 września pamiętajmy o prawdzie historycznej i o ofiarach obu totalitaryzmów. Oddajmy hołd wszystkim mieszkańcom Płocka i całej Polski, których życie złamała sowiecka agresja.

Cześć ich pamięci!