Wystąpienie: Izabela Bodnar

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Ta ustawa to konkret dla spraw tysięcy osób, ich pracy, składek, emerytur i bezpieczeństwa socjalnego. Do tej pory między Polską a Japonią nie było regulacji w tym zakresie. Oznaczało to m.in., że okresy ubezpieczenia przepracowane w jednym państwie nie mogły być uwzględniane przy uwzględnianiu tego prawa do świadczeń w drugim państwie. Dla części osób mogło to oznaczać, że mimo wielu lat pracy nie spełnią wymogów koniecznych do uzyskania emerytury czy renty.

Na mocy tego traktatu polskie i japońskie okresy ubezpieczenia będą mogły być w określonych przypadkach sumowane przy ustalaniu prawa do emerytury czy renty. Świadczenie będzie wypłacane proporcjonalnie do okresów ubezpieczenia w każdym z państw. Krótko mówiąc, lata legalnej pracy i opłacania składek nie będą tracić znaczenia tylko dlatego, że ktoś pracował w dwóch różnych krajach. Umowa nie jest skierowana wyłącznie do obywateli Polski i Japonii. Obejmuje osoby podlegające ustawodawstwu jednego państwa lub obu państw, a także członków ich rodzin. Dotyczy to m.in. pracowników, osób prowadzących działalność na własny rachunek i rolników.

Ta ustawa ma jeszcze drugi wymiar, wymiar gospodarczy. Umowa ogranicza problemy związane z podwójnym opłacaniem składek i upraszcza sytuację pracowników delegowanych. A mniej barier oznacza łatwiejszą współpracę polskich i japońskich firm, stymulację tej współpracy. To jest ważne tym bardziej, że Japonia jest jednym z najważniejszych partnerów gospodarczych Polski w regionie Azji i Pacyfiku. Japońskie firmy inwestują w Polsce, tworzą miejsca pracy, przyczyniają się do transferu technologii oraz know-how. Jeśli ktoś pracuje, płaci składki, buduje swoją przyszłość, państwo powinno zadbać o to, by jego prawa były respektowane niezależnie od tego, po której stronie granicy wykonywał tę pracę. Właśnie temu służy ta umowa. Klub Parlamentarny Centrum oczywiście ją popiera. Dziękuję. (Oklaski)