Wystąpienie: Radosław Fogiel

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Proszę pozwolić, że rozpocznę od wyrażenia wdzięczności tym z państwa posłów, którzy mimo późnej pory - dochodzi godz. 22 - są obecni na sali. Trudno nie wspomnieć przy tej okazji, jak ta strona sali sejmowej, gdy była jeszcze w opozycji, krzyczała, lamentowała, oskarżała, kiedy zdarzało się, że za poprzednich kadencji Sejm obradował do późna w nocy. Dziś nie słyszę takich zarzutów. Wtedy, szanowni państwo, wylewaliście krokodyle łzy nad obecnymi tutaj i nieobecnymi pracownikami Kancelarii Sejmu. Ale pracownicy Kancelarii Sejmu mają prawa tylko wtedy, kiedy państwo jesteście w opozycji, prawda?

(Poseł Joanna Frydrych: Nie na temat.)

I dodam jeszcze jedno. Kiedy zdarzało się tak za rządów Prawa i Sprawiedliwości, chodziło o ważne kwestie dla naszego kraju. Dlaczego dzisiaj obrady trwają do nocy? Żeby dopiero około północy przedstawić sprawozdanie dotyczące uchylenia immunitetu posła Koalicji Obywatelskiej, pana Króla, który ma poważne zarzuty ze strony Prokuratury Europejskiej.

Ale do rzeczy. Jeśli chodzi o traktat polsko-brytyjski, to jego największą zaletą, obawiam się, że praktycznie jedyną, jest fakt, że jest to kontynuacja prac rozpoczętych jeszcze przez państwa poprzedników. To cieszy, że nie torpedujecie relacji ze wszystkimi sojusznikami, a tylko z niektórymi. Za rządów Donalda Tuska trzeba się cieszyć nawet z małych rzeczy. Ale niestety ten traktat jest dalece niewystarczający. To jest w zasadzie zarys traktatu, żeby nie powiedzieć preambuła. Jest pełen ogólników i nie jest wypełniony treścią. Jak bardzo celnie zauważyła moja szanowna przedmówczyni, pani poseł Izabela Bodnar, Polska i Wielka Brytania są sojusznikami w ramach NATO. I ten sojusz opisany jest w Traktacie Północnoatlantyckim. Nie ma potrzeby zawierania odrębnego traktatu, który w zasadzie powtarza to samo. To jest jeden z głównych zarzutów, który formułowaliśmy wobec traktatu na wspólnym posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Obrony Narodowej. Ten traktat nie daje nic więcej. Nie wychodzi poza NATO, poza art. 5. Nie ma mowy o dodatkowych grupach bojowych, o zaangażowaniu operacyjnym, technologicznym, o rotacyjnej obecności. Na przykład na Morzu Bałtyckim jest niewykorzystany potencjał współpracy wywiadowczej. Niestety luki, braki, białe karty w tym traktacie można mnożyć. Oczywiście współpraca strategiczna z Wielką Brytanią (Dzwonek) jest słuszna i korzystna, ale można było i trzeba było zrobić o wiele więcej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)