Wystąpienie: Tomasz Kostuś

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Projekt, nad którym się dziś pochylamy, to kolejna istotna reforma Sił Zbrojnych, nacelowana na wzmacnianie kadr i motywowanie żołnierzy. O jej potrzebie dziś nie trzeba chyba już nikogo przekonywać.

Nowela zwiększy potencjał obronny państwa oraz zdolności mobilizacyjne i poprawi warunki służby wojskowej. To ambitna propozycja, zawiera wiele konstruktywnych rozwiązań, zwłaszcza w obszarze wsparcia żołnierzy i przyspieszenia rekrutacji. Projekt przewiduje także finansowanie organizacji paramilitarnych i proobronnych, co może zwiększyć rezerwy i budować kulturę obronną w społeczeństwie. Ale gdy o rezerwie mowa, trochę zabrakło mi tu nowych rozwiązań dla rezerwy pasywnej, która przecież stanowi kluczowy element potencjału obronnego każdego państwa.

W wielu państwach NATO prowadzi się aktywną politykę zarządzania rezerwą pasywną, gdzie rezerwiści są traktowani jako pełnoprawna część systemu obrony. W Polsce nadal dominuje model bierny - powołanie następuje doraźnie, bez bieżącego zarządzania tym potencjałem. Tymczasem bez skutecznego zarządzania zasobami ludzkimi oraz rezerwą pasywną nawet najlepsze reformy kadrowe będą krótkotrwałe.

Czy przewiduje się zatem opracowanie nowego kompleksowego systemu zarządzania rezerwą pasywną oraz wdrożenie nowoczesnych narzędzi kadrowych umożliwiających planowanie, rozwój i utrzymanie kompetencji rezerwistów? Czy przewiduje się np. utworzenie centralnego rejestru kompetencji rezerwistów wraz z mechanizmami ich okresowej aktualizacji i możliwościami kierowania na szkolenia specjalistyczne?