Wystąpienie: Sylwia Bielawska

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie mówcie dzieciom, że mają cierpieć w ciszy. Czy wiecie, jak brzmi cisza dziecka, które krzyczy w środku, cisza, która nie może dotrzeć do uszu dorosłych? Dlaczego? Bo nie wolno im mówić, bo wstyd, bo pomoc, choć istnieje, jest często zablokowana przez dorosłych, przez system, przez prawo. Dziś stoję tu w imieniu wszystkich tych, którzy nie mogą jeszcze mówić oficjalnie, bo mają 13, 15, 17 lat. Ale nie mają zgody, zgody rodzica, zgody opiekuna. I ta zgoda czasami nigdy nie nastąpi. Dlaczego? Dlatego że to często rodzic jest źródłem tego bólu albo wstydu, albo obojętności. Według danych każdego dnia pod numer telefonu zaufania dzwoni 18 razy młody człowiek i mówi: nie chcę już żyć. To nie są statystyki. To są dzieci, które mają imiona, mają sekrety, potrzebują pomocy. (Dzwonek)

Pytanie do pani poseł sprawozdawcy: Czy mamy odwagę, aby powiedzieć odważnie, że dziecko potrzebuje pomocy zawsze i trzeba mu tej pomocy natychmiast udzielić? (Oklaski)