Wystąpienie: Paweł Sałek

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W europejskiej polityce klimatycznej głównym filarem jej funkcjonowania jest europejski system handlu uprawnieniami do emisji. W systemie tym jednostką rozliczeniową i handlową jest 1 t CO2. Ale zadajmy sobie pytanie, czym tak naprawdę jest obecnie 1 t CO2 w Unii Europejskiej. Od 3 stycznia 2018 r. uprawnienia do emisji gazów cieplarnianych zakwalifikowano jako niebędące papierem wartościowym instrumenty finansowe na mocy dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz innych zmienionych przepisów. Uczyniono tak rzekomo dla wzmocnienia integralności i zagwarantowania skutecznego funkcjonowania rynków emisji, w tym zapewnienia kompleksowego nadzoru nad działalnością handlową. Jednocześnie zmiana ta dopuściła udział podmiotów trzecich w handlu emisjami, tj. nie ograniczono transakcji na tym rynku tylko do instalacji objętych dyrektywą ETS, ale weszły też do niego fundusze inwestycyjne, banki, inwestorzy indywidualni i inni. Zmiana ta miała wpływ na wzrost cen uprawnień na giełdach, powodując nieuzasadniony wzrost kosztów energii ciepła i innych dóbr produkowanych przez Unię Europejską, szczególnie przez polską gospodarkę. Wprowadzenie uprawnień do emisji do grona instrumentów finansowych naraziło ten mechanizm na działania spekulacji finansowych i giełdowych obliczonych na szybki zysk.

Jednocześnie oddzieliło go od (Dzwonek) rzeczywistych kosztów redukcji emisji. Dopuszczenie do obrotu giełdowego spowodowało, że to niemal czysty mechanizm spekulacyjny, tak więc klasyfikowanie 1 t CO2 jako instrumentu finansowego niebędącego papierem wartościowym poddano grze giełdowej wrażliwej na impulsy polityczne, finansowe i urzędnicze. Przypomnijmy sobie, jak PiS kilka lat temu zapowiedział zawieszenie ETS i jak wówczas natychmiast ceny CO2 spadły. Czy nie jest to oczywisty dowód na spekulację? Trzeba zapytać, czy europejski system handlu uprawniami do emisji rzeczywiście służy ochronie środowiska i ochronie klimatu czy też innym celom i podmiotom. Dziękuję uprzejmie. (Oklaski)