Wystąpienie: Jarosław Sachajko

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Chcę z całą mocą podkreślić, że ten projekt ustawy jest potrzebny i idzie w dobrym kierunku. Dzieci muszą być bezpieczne niezależnie od tego, czy znajdują się w szkole, na kolonii, na zajęciach sportowych, w świetlicy, ośrodku kultury czy oazie. W Polsce nigdy więcej nie może dojść do sytuacji, w której osoba z przeszłością przestępczą, zwłaszcza seksualną, będzie mogła pracować z dziećmi, tylko dlatego że nikt jej nie sprawdził. Tworzenie obowiązku weryfikacji w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym i Krajowym Rejestrze Karnym to fundamentalna zmiana. Wprowadzenie standardów ochrony małoletnich, nadzoru instytucjonalnego, obowiązków dokumentacyjnych - wszystko to zasługuje na uznanie.

Ale nie mogę przejść obojętnie wobec jednej krytycznej wady tego projektu. Mówię o dopuszczeniu sytuacji, w których zamiast urzędowego zaświadczenia z rejestru karnego wystarczy zwykłe oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej. Proszę państwa, dziecko krzywdzi się jeden raz i tej krzywdy nie da się cofnąć. Co z tego, że ktoś złożył oświadczenie pod rygorem karnym? Co z tego, że grozi mu potem odpowiedzialność? Ma sobie to skrzywdzone dziecko ten wyrok powiesić na ścianie i do końca życia nieść ból, lęk i traumę? Kiedy dopuścimy do tego, by oświadczenie osoby nieweryfikowalnej zastąpiło dokument urzędowy, zdejmujemy z państwa odpowiedzialność, a przenosimy ją na dziecko i jego rodzinę, gdy już będzie za późno. Nie możecie zasłaniać się wygodą organizacyjną, biurokracją, równością traktowania. W sprawach bezpieczeństwa dzieci nie może być kompromisów. Albo weryfikujemy każdą osobę realnie, albo otwieramy drzwi dla potencjalnych tragedii.

Apeluję do państwa, do rządu, do komisji. Dopiszcie do tego projektu wymóg alternatywnych form weryfikacyjnych. Wprowadźcie procedury oceny ryzyka, nadzoru. Nie wystarczy oświadczenie. Dzieci potrzebują ochrony, nie deklaracji. Dziękuję.