Wystąpienie: Wioletta Maria Kulpa

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 17 września 1939 r. w Polsce rozpoczęła się okupacja sowiecka, która w niedługim czasie doprowadziła do ludobójstwa w Katyniu i masowych deportacji Polaków na wschód. Poza tym ta data to symboliczny początek trwałej utraty Kresów Wschodnich i pozbawienia Rzeczypospolitej niepodległości na kilkadziesiąt następnych lat.

W pierwszych miesiącach okupacji represje objęły ok. 1 mln obywateli polskich, uwięzionych i wysiedlonych z terenów włączonych do ZSRR. Wywieziono blisko 400 tys. osób, a ok. 80 tys. deportowanych zmarło wskutek trudnych warunków transportu, głodu i zimna. Około 200 tys. Polaków siłą wcielono do Armii Czerwonej. Ponad 20 tys. Polaków, w tym ok. 10 tys. oficerów Wojska Polskiego, zamordowano strzałem w tył głowy w Katyniu, Charkowie, Kalininie, Kijowie czy Mińsku. Rozdzielone rodziny, głód, chłód, śmierć w bydlęcych wagonach i w syberyjskich lasach, a później Katyń. Tysiące polskich oficerów, przedstawiciele inteligencji, kwiat naszej elity narodowej, zamordowani z zimną krwią. Ich śmierć, niewyobrażalna i nieludzka krzywda dla nas, kolejnych pokoleń, jest testamentem pamięci.

Ich śmierć nie może być zapomniana, a ich cierpienie - przemilczane. W Płocku oddajemy cześć wszystkim pomordowanym przy Pomniku 13 Straconych, przy Memoriale Sybiraków na cmentarzu komunalnym, przy mogile na cmentarzu przy al. Kobylińskiego. To miejsca upamiętnienia Polaków zamordowanych przez NKWD w 1940 r. (Dzwonek) w obozach w Katyniu, Charkowie i Miednoje, a także kresowiaków wywiezionych w głąb ZSRR w czasie II wojny światowej. Cześć i chwała bohaterom! Dziękuję. (Oklaski)