Wystąpienie: Jarosław Zieliński

Ta uchwała to część naszej biografii, biografii wielu z nas, dlatego wystąpienia są też biograficzne. Ja jako członek NZS z lat 80. chcę też podziękować za tę uchwałę i pozdrowić wszystkich z tamtego czasu i z kolejnych lat, aż do dzisiejszych działaczy. Jako NZS byliśmy świadomi celów, dla których się zorganizowaliśmy. Oczywiście chodziło o demokratyzację uczelni, ale także o obalenie komuny po prostu, krótko mówiąc, i o wyzwolenie Polski spod dominacji sowieckiej. To był piękny i trudny czas, ale piękny, bo byliśmy młodzi. Właściwie bezpieka była świadoma tego, że my mamy tę świadomość w sobie taką bardzo wyraźną, np. podczas rewizji u mnie w domu, w 1984 r., kiedy funkcjonariusze bezpieki zobaczyli legitymację NZS, wydaną przecież w czasie legalnej działalności, to zareagowali na to ze szczególną wściekłością.

Szanowni państwo, dzisiaj można by zapytać: Co się stało z naszą klasą? Jesteśmy w różnych miejscach, mamy różne poglądy, ale łączy nas wiele ze względu na tamten czas. (Dzwonek) Może warto wrócić do tych źródeł. Dziękuję bardzo. (Oklaski)