Wystąpienie: Paweł Sałek

Dziękuję uprzejmie.

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kolejne ograniczenia działalności Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, jakie wprowadza minister środowiska Paulina Henning-Kloska, prowadzą do zachwiania uporządkowanej od dekad gospodarki leśno-przyrodniczej funkcjonującej na podstawie 10-letnich planów urządzania lasu.

Na naszych oczach dochodzi do demontażu sprawnego systemu, którego skutki prowadzą do zaburzeń podaży drewna na rynku. Przemysł tartaczny i meblarski oczekuje stabilnych dostaw surowca do produkcji, aby móc się rozwijać. A dziś już widzimy, że polskiego drewna zaczyna brakować, więc resort środowiska żąda od Lasów Państwowych uzupełnienia braków na rynku. W warunkach gospodarki planowanej rozmiar pozyskania drewna w nadleśnictwie jest równy 1/10 etatu wynikającego z planu urządzania lasu. Obecnie niektórzy nadleśniczowie są zmuszani do zwiększenia rocznego rozmiaru pozyskania i przekraczania wielkości pozyskania wynikającego z upływu czasu. Z informacji, jakie posiadam (Dzwonek): przymusza się nadleśniczych do przekraczania rozmiaru pozyskania o kilka procent, średnio o 5% w planach na rok 2027. Działania takie spowodują brak na rynku drewna w latach kolejnych. Dochodzi też do nieuzasadnionego sterowania podażą drewna. Pozbawienie nadleśnictw w kolejnych latach możliwości pozyskania drewna we właściwej ilości spowoduje osłabienie możliwości ekonomicznych poszczególnych nadleśnictw i całych Lasów Państwowych. Jednocześnie zwiększenie pozyskania odbywa się w sposób przypadkowy i chaotyczny. Dotyka to przede wszystkim nadleśnictw będących w początkowych latach planu urządzania lasu. Efekty tych działań będą szkodliwe, może nawet katastrofalne, trudne do przewidzenia dla poszczególnych szczebli zarządzania.

W świetle powyższego zachodzi więc pytanie, czy to ewidentne nadmierne użytkowanie lasu nie jest realizowane ze względu na nadchodzące wybory w roku 2027. Rząd, niszcząc dotychczasowe sposoby zarządzania lasami, depcząc zasady konkurencji opartej na prawie popytu i podaży, kupuje sobie czas i spokój w branży leśno-drzewnej na czas wyborów. Przy kolejnych wyłączeniach setek tysięcy hektarów z gospodarki leśno-przyrodniczej oczywistą konsekwencją są braki surowca drzewnego, więc trzeba uspokoić branżę drzewną. Czy pomysł jest taki, aby przynajmniej w roku wyborczym była na rynku wystarczająca ilość drewna? Zapytajmy, czy to jest ochrona przyrody. Czy to jest zachowanie ciągłości lasu? Czy to jest zrównoważona gospodarka leśna, co jest obowiązkiem ustawowym, czy to jest łatanie wyniku finansowego, aby dobrze wyglądało w tabelkach? Czy nadmierne pozyskanie to jest ta szumna ochrona przyrody, o jakiej opowiada minister Kloska? Czy to jest ochrona przyrody, że kosztem wyłączeń w ramach lasów podmiejskich, społecznych rezerwatów, starolasów, terenów z moratoriów reszta lasów jest nadmiernie eksploatowana pozyskaniem? Czy nie dostrzegacie państwo hipokryzji takich działań? Z jednej strony na siłę na ślepo pani minister Kloska wprowadza ograniczenia w gospodarce leśnej, a z drugiej strony także na ślepo niszczy system instytucji, po to tylko, żeby na chwilę zapewnić surowiec i uspokoić przemysł. Jak nazwać te działania? To zwyczajna, nieodpowiedzialna polityczna działalność i niszczenie państwa.

Wysoka Izbo! Chodzi o to, aby tłumaczyć w roku wyborczym, jak ministerstwo wspaniale działa. Nie znamy kosztów kolejnych zaniechań i wyłączeń z użytkowania, bo Lasy Państwowe są ciągle zdolne do samofinansowania się i zapewnienia drewna, tylko że ma odbyć się to kosztem pogorszenia sytuacji finansowej Lasów Państwowych w przyszłych okresach, a tak np. w RDLP Wrocław 70% nadleśnictw jest już deficytowych i musi być zasilanych z Funduszu Leśnego. Prawda jest niestety taka, że niemerytoryczne i szkodliwe działania ministerstwa doprowadziły do sytuacji, że ustawowe mechanizmy i obowiązek samofinansowania się Lasów Państwowych przestanie działać, a cały system zacznie się chwiać. Dziękuję uprzejmie. Darzbór! (Oklaski)