Wystąpienie: Janusz Kowalski

Pan dr Mateusz Szpytma udowodnił, że potrafi łączyć, a nie dzielić. Przywracał pamięć o Polakach, szczególnie bohaterach w czasie II wojny światowej, którzy ratowali Polaków i Żydów. Wielki szacunek, panie doktorze, za tę ciężką służbę, za tę pracę, pracę naukową, również u boku świetnego byłego prezesa Instytutu Pamięci Narodowej dr. Karola Nawrockiego.

Jest tu pan minister Karol Rabenda, jest rząd, jest pan wicemarszałek Piotr Zgorzelski reprezentujący stronnictwo, które na szczęście, i za to dziękuję, poprze pana dr. Mateusza Szpytmę. Warto szukać tego, co łączy, a nie tego, co dzieli. Szanowni państwo, zgłaszam bardzo ważny wniosek, który jest wnioskiem po mojej poselskiej wizycie w Chicago.

(Głosy z sali: Ooo...)

Była tam Parafia św. Wojciecha. Mógłby tam powstać oddział Instytutu Pamięci Narodowej czy instytutu Maksymiliana Kolbego. Archidiecezja chicagowska czeka na inicjatywę polskiego rządu. Ufam, że pan minister Karol Rabenda razem z panem marszałkiem Piotrem Zgorzelskim, który też wspiera chicagowską Polonię, ale również z rządem i Instytutem Pamięci Narodowej podejmą tę bardzo ważną dla całej Polonii chicagowskiej inicjatywę.

Naprawdę, szanowni państwo, tu się w większości dzielimy, ale przynajmniej w tak ważnych sprawach jak sprawa Polaków i Polonii za granicą możemy mówić jednym głosem. Tu nie ma polityki. Ta sprawa łączy całą Polonię chicagowską i wszystkich Polaków, którzy mieszkają w Stanach Zjednoczonych. Zróbmy coś razem. Apeluję do Instytutu Pamięci Narodowej o taką inicjatywę, do pana ministra Karola Rabendy, ale również do rządu, do ministra spraw zagranicznych i ministra kultury. Dziękuję.