Wystąpienie: Piotr Adamowicz
24.09.2025, godz. 23:07, 41. posiedzenie Sejmu, Poseł
Punkt porządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Józefa Czapskiego (druki nr 1001 i 1255).
Dziękuję, panie marszałku.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czy warto dziś myśleć o Józefie Czapskim? Tak. Należy się zgodzić z literaturoznawcą, prof. Andrzejem Franaszkiem, że Czapski był jednym z najbardziej niezwykłych Polaków XX stulecia, postacią pod wieloma względami wybitną w europejskiej kulturze. Był nie tylko bacznym obserwatorem historii, ale i jej współtwórcą. Z pochodzenia arystokrata, wychowany zarówno w kosmopolitycznej, europejskiej tradycji, jak i w duchu najlepiej pojętego, niemającego nic wspólnego z nacjonalizmem polskiego patriotyzmu.
Od młodości łączył pasje artystyczne i duchowe ze społecznym zaangażowaniem. Walczył w obronie Polski w wojnie z bolszewikami i w kampanii wrześniowej. Kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari, choć wcześniej, o czym czasami się nie pamięta, zakładał pacyfistyczną komunę w Petersburgu. W sowieckiej niewoli trafił do obozu w Starobielsku i jako jeden z nielicznych uniknął rozstrzelania w katyńskim lesie. W mundurze Armii Andersa szukał tzw. zaginionych, jak to mówiła propaganda sowiecka, polskich oficerów. Z Andersem przemierzył szlaki Turkmenistanu, Persji, Iranu, Egiptu i Włoch. Notatki o zmarłych i ocalałych złożyły się na wstrząsający tom "Na nieludzkiej ziemi", uzupełniły go wspomnienia starobielskie.
Po wojnie współtworzył paryską "Kulturę" - najważniejszy intelektualny ośrodek polskiej emigracji, wpływający również na rodaków w kraju. Historyk sztuki ks. prof. Janusz Pasierb podkreślał, że mówić o Czapskim artyście trzeba pod dwojakim kątem widzenia. Czapski był artystą, zarówno pisząc, jak i malując. W Polsce jego twórczość malarska była przez dziesięciolecia praktycznie niedostępna, zaś wszystkie informacje o Czapskim podane do druku podlegały cenzurze.
Wspomniany już ks. prof. Pasierb dodatkowo wskazuje na głęboki chrystianizm Czapskiego, nawet na swoisty mistycyzm. I znów odwołam się do prof. Franaszka. Postać Józefa Czapskiego jest szczególnie ważna, gdy znajdujemy się w czasie narastających podziałów. Czapski bowiem zawsze starał się łączyć ze sobą różne środowiska. Zarazem Czapski wskazywał: Jestem dość stary, żeby wiedzieć, że głupota, zarozumiałość, ogłupiająca nienawiść i fanatyzm są sprawiedliwie podzielone między lewicę i prawicę.
Klub Koalicji Obywatelskiej w pełni popiera projekt uchwały.
Panie Marszałku! Na prośbę komitetu organizacyjnego, ponieważ nie mogłem z powodu braku czasu wygłosić pełnego oświadczenia (Dzwonek), bardzo proszę o przyjęcie tego do protokołu. (Oklaski)
W tej sprawie
Poselski projekt uchwały w sprawie ustanowienia roku 2026 Rokiem Józefa Czapskiego (druki nr 1001, 1255)
Zapis w stenogramie Sejmu (otwiera się w nowej karcie) | Transmisja z dnia posiedzenia (wystąpienie ok. godz. 23:07) (otwiera się w nowej karcie)
Źródło: System Informacyjny Sejmu, stan danych: 21.09.2026 19:05
Zdjęcie: fot. Kancelaria Sejmu

