Wystąpienie: Aleksandra Leo

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu klubu parlamentarnego Polska 2050 mam zaszczyt wyrazić poparcie dla uchwały upamiętniającej 100. rocznicę urodzin profesora Wiktora Zina, wybitnego architekta, konserwatora zabytków, wykładowcę i popularyzatora polskiej kultury.

Prof. Zin, urodzony w 1925 r. w Hrubieszowie, całe swoje życie związał z Krakowem, z Politechniką Krakowską, gdzie kształcił kolejne pokolenia architektów. Był dziekanem Wydziału Architektury, kierownikiem Instytutu Historii Architektury i Konserwacji Zabytków, a w 1979 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Jego działalność naukowa i konserwatorska przyczyniła się do uratowania i odnowienia wielu polskich zabytków. Ale profesor był nie tylko uczonym, był także artystą i człowiekiem mediów. Miliony Polaków znały jego programy telewizyjne, takie jak "Piórkiem i węglem", czy "Być tutaj" oraz książkę "Piękno utracone". Jego szybkie, lekkie rysunki wykonywane na oczach widzów, a także opowieści o polskich kapliczkach, miastach, krajobrazach sprawiały, że w prosty, piękny i przystępny sposób przybliżał rodakom wartość naszego dziedzictwa. Był mistrzem w uczeniu wrażliwości na piękno. To jemu zawdzięczamy, że całe pokolenia spojrzały na polską architekturę i krajobraz inaczej, z większą dumą, większym szacunkiem. Prof. Zin pozostawił po sobie także dorobek malarski, literacki i scenograficzny. Jego prace plastyczne były wystawiane w kraju, za granicą, a publikacje i książki do dziś inspirują badaczy i miłośników sztuki. Był człowiekiem wielu stowarzyszeń naukowych, otrzymał doktoraty honoris causa, a za swoje zasługi został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Do końca życia pozostał niezwykle aktywny jako nauczyciel, artysta i popularyzator wiedzy. Zmarł w 2007 r., pozostawiając po sobie dziedzictwo, które łączy naukę, sztukę i patriotyzm. Upamiętniając 100. rocznicę jego urodzin, oddajemy hołd człowiekowi, który przez całe życie służył polskiej kulturze, sztuce i edukacji. W imieniu klubu parlamentarnego Polska 2050 apeluję o przyjęcie tej uchwały. Dziękuję bardzo. (Oklaski)