Wystąpienie: Agnieszka Buczyńska

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Osoby z niepełnosprawnościami wnoszą istotny wkład w życie społeczne i gospodarcze, jednak brak systemowej asystencji osobistej ogranicza ich samodzielność i aktywność zawodową, prowadząc do wykluczenia i wyższych kosztów dla państwa. Dlatego uchwalenie ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnością jest nie tylko kwestią równości, ale też inwestycją w rozwój gospodarczy.

Opóźnienia wynikające z uwag Ministerstwa Finansów budzą niepokój, dlatego jako Klub Parlamentarny Polska 2050 - Trzecia Droga pytamy: Czy Ministerstwo Finansów przeprowadziło kompleksową analizę kosztów zaniechania lub dalszego opóźniania wejścia w życie ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami? Jakie działania zostały podjęte przez ministerstwo, by zestawić te koszty z planowanymi kosztami wdrożenia ustawy? Druga kwestia. Jakie są przesłanki wskazane przez ministerstwo przemawiające za tym, że asystencja osobista osób z niepełnosprawnościami dubluje się ze świadczeniem wspierającym? Czy ministerstwo uwzględniło, że świadczenie wspierające jest obecnie jedynym świadczeniem opartym o nowoczesny model funkcjonalny, co czyni je narzędziem kierowania wsparcia, a nie jego formą rzeczową? Oraz czy ministerstwo finansów ma świadomość, że tysiące rodziców, rodzeństwa i innych bliskich osób z niepełnosprawnościami, w tym wiele wysoko wykwalifikowanych specjalistów, zostało trwale wykluczonych z rynku pracy z powodu braku odpowiednich mechanizmów wsparcia? Dziękuję.