Wystąpienie: Artur Szałabawka

Kilka dni temu szerokim echem odbił się list otwarty wychowawców szczecińskiego Centrum Opieki nad Dzieckiem. W apelu tym stwierdzono, że wychowawcy czują się niedoceniani, a ich praca jest obciążana coraz większą odpowiedzialnością. Brak godnego wynagrodzenia, a także zrozumienia i wsparcia dodatkowo potęguje poczucie pomijania rangi ich pracy.

Całodobowa dyspozycyjność, a przede wszystkim trwałe związanie emocjonalne z pracą i podopiecznymi to elementy, o których nie mówi się głośno. Zwiększenie liczby obowiązków bez wzrostu wynagrodzenia może prowadzić do przygnębienia i poczucia braku wsparcia ze strony gminy miasta Szczecin, jednakże podobna sytuacja dotyczy wszystkich tego typu placówek w Polsce.

Jeśli poszczególne gminy nie zaczną głośno mówić o tym problemie, może dojść do sytuacji, że brak wykwalifikowanych specjalistów wpłynie na najbardziej potrzebujących - dzieci, które znalazły się w placówkach opiekuńczo-wychowawczych z powodu traumatycznych sytuacji życiowych, a wychowawcy są jedyną szansą na przekazanie podopiecznym wartościowych wzorców życiowych, gdyż zastępują im najbliższych, czyli rodziców. Wychowawcy zwracają się z apelem o systemowe podejście rządu do ww. problemu.