Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wieś jest miejscem życia, pracy i produkcji żywności. Rolnik działający legalnie i zgodnie z dobrą praktyką nie powinien przegrywać sporu sąsiedzkiego tylko dlatego, że w czasie żniw kombajn pracuje po zmroku, gdy pogoda nie daje innego wyboru. Kierunek obu projektów jest więc potrzebny.

Jednak legalność nie oznacza automatycznie, że każda skala i intensywność działalności są obojętne dla sąsiadów. Rząd przyznaje, że nie ma danych o liczbie sporów dotyczących konkretnie immisji rolniczych, a mimo to nie planuje ewaluacji ustawy. To za słaba podstawa do zmiany rozkładu ryzyka w procesie cywilnym.

Projekt rządowy jest ostrożniejszy. Wprowadza wzruszalne domniemanie, wymaga zgodności z prawem i zasadami prawidłowej gospodarki rolnej, a w sprawach w toku pozostawia stare przepisy. Wymaga jednak poprawek. Obręb ewidencyjny nie jest granicą zapachu ani hałasu. Nieostre pojęcie prawidłowej gospodarki może zaś przenieść spór na kosztowne opinie biegłych.

Informacja dla kupującego jest potrzebna, także jako uczciwa edukacja o realiach wsi. Nie powinna jednak oznaczać, że przyszłe uciążliwości są z góry akceptowane, pod rygorem nieważności całej umowy.

Projekt prezydencki idzie dalej. Przy pierwszeństwie gospodarstwa sąd ma oddalić żądanie ograniczenia działalności, chyba że mieszkaniec udowodni bezpośrednie i poważne zagrożenie dla zdrowia lub środowiska. To może osłabić realną ochronę własności i jakości życia. Niepokoi również stosowanie nowych reguł do spraw już trwających oraz objęcie wytwarzania energii bez wyraźnej granicy skali.

Jako poseł niezrzeszony poprę skierowanie obu projektów do komisji. Za bezpieczniejszą podstawę uznaję druk nr 3029, ale po doprecyzowaniu standardów, skutków oświadczenia notarialnego i wyraźnym odróżnieniu gospodarstwa rodzinnego od działalności przemysłowej.

Chrońmy rolnika, lecz nie przerzucajmy całego kosztu konfliktu na mieszkańca wsi. Dziękuję.