Wystąpienie: Maria Joanna Koźlakiewicz

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przyszłam z kartką, ale moja kartka nie nadaje się do przeczytania tutaj, ponieważ debata bardzo mnie irytuje. Jestem dziewczyną, która mieszka na wsi i prowadzi działalność gospodarczą. Szkoda, że niektóre posłanki już uciekły, bo myślę, że potrafią tylko chodzić w szpilkach i ładnie się ubrać, a ja czasami muszę jednak założyć strój roboczy i wejść na swoje fermy drobiu. Pracuję w tej branży. Chciałabym każdemu przypomnieć, że kotlet schabowy czy mleko wypite na wieczór nie są tylko ze sklepu. My to produkujemy i powinniście wziąć to pod uwagę. Nasz projekt jest pod tym względem rewelacyjny i nas zabezpieczy - bo powinniście wiedzieć, że to my dbamy o bezpieczeństwo żywnościowe. Tak naprawdę to dzięki nam żyjecie, bo bez jedzenia byście umarli. Mam nadzieję, że poseł Gembicka, która pięknie mówi o wszystkim, przyjedzie kiedyś do mnie w gości. Serdecznie zapraszam. Pokażę, jak to na co dzień wygląda.

(Poseł Anna Gembicka: Spokojnie, ja wiem, jak to wygląda.)

Odnośnie do dużych ferm przemysłowych (Dzwonek) to one dalej będą istniały, dlatego że coraz mniej małych rolników chce to prowadzić. Musimy więc produkować i powinniście nam za to dziękować. (Oklaski)