Zapytanie nr 3216

Gniezno, 20 lutego 2026 r.

Szanowny Panie Ministrze,

w listopadzie 2014 roku oddano po remoncie i modernizacji budynek dworca kolejowego w Gnieźnie. Z zewnątrz dworzec prezentuje się nowocześnie: przeszklona bryła, minimalistyczna architektura i wyremontowana - choć zmniejszona o połowę przestrzeń publiczna. Zegar zewnętrzny nowoczesny, ale zupełnie nieczytelny.

Niestety, jego aktualny stan odbiega od współczesnych standardów, jakie powinny spełniać tego typu obiekty, zarówno pod względem funkcjonalności, dostosowania do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, jak i walorów estetycznych. Do tego brak wind dla osób z niepełnosprawnościami. Osoby na wózkach nie dojadą samodzielnie na drugi i trzeci peron, bo prowadzą do nich tylko strome schody.

To nie jest dworzec, na jaki zasługuje pierwsza stolica Polski.

Ostatnie miesiące to już zupełne pasmo niepowodzeń. Problemy z dostępnością kasy. Z dwóch tylko jedna jest czynna, i to w skróconych godzinach. Rozwiązaniem miał być videomat jako nowoczesne, intuicyjne i innowacyjne urządzenie, który niejako miał zastąpić zamkniętą kasę - jest już zwykłym biletomatem. Polregio (właściciel tego urządzenia) od kilku miesięcy zrezygnował z funkcji połączeń video z kasjerem. Od kilku tygodni nie działają dwie mniejsze tablice informacyjne z odjazdami i przyjazdami, na których są zegary, a innego zegara w holu nie ma. Trwająca zima potwierdza coroczny problem z ogrzewaniem poczekalni. Pewnego dnia temperatura w środku spadła do 6 stopni C! To wartość zbliżona do warunków panujących na zewnątrz, a nie do standardów obiektu użyteczności publicznej. Dworzec kolejowy to miejsce publiczne, z którego codziennie korzystają setki osób: mieszkańcy dojeżdżający do pracy, uczniowie, studenci, seniorzy oraz podróżni oczekujący na przesiadki. Przebywanie przez kilkanaście czy kilkadziesiąt minut w temperaturze zbliżonej do warunków zewnętrznych budzi uzasadnione obawy o zdrowie i bezpieczeństwo. Rozwiązaniem miało być dogrzewanie obiektu... przenośnymi urządzeniami elektrycznymi.

Urząd Transportu Kolejowego w swoich najnowszych danych za 2024 rok podaje, że z peronów stacji Gniezno korzystało średnio 6100 pasażerów na dobę. To 3. wynik w Wielkopolsce, za Lesznem i Poznaniem Głównym, i 66. wynik w kraju na liczącej 3044 stacje i przystanki kolejowe liście. Relację pasażerską na odcinku Gniezno-Poznań w ubiegłym roku pokonywało średnio 2770 pasażerów na dobę, a łącznie przewieziono między tymi miastami aż 1 100 000 pasażerów, co plasuje ją w gronie najbardziej obleganych tras w kraju! Mimo to infrastruktura dworca i peronów jest mizerna.

Nowym programem Dworce Przyjazne Pasażerom objętych zostało 181 dworców z całej Polski i pomimo tak dużej liczby podróżnych dworzec w Gnieźnie na tej liście się nie znalazł. Od lat krytykowany przez pasażerów – nieadekwatny do potrzeb - dworzec będzie musiał dalej czekać.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o odpowiedzi na pytania:

Spółka PKP SA opatrzyła swój program hasłem „Pieniądz podąża za pasażerem”. Wobec tego dlaczego dworzec w Gnieźnie – pomimo tak dużej liczby podróżnych – nie znalazł się na liście dworców do modernizacji?

Czym Ministerstwo Infrastruktury tłumaczy pominięcie dworca kolejowego w Gnieźnie w tym programie?

Jak Pan Minister ustosunkuje się do przedstawionych problemów z funkcjonalnością dworca w Gnieźnie?

Czy Ministerstwo Infrastruktury oraz PKP SA planują ponowną ocenę sytuacji dworca w Gnieźnie i uwzględnienie jej w kolejnych aktualizacjach listy podstawowej?

Czy PKP SA planuje jakąkolwiek modernizację dworca kolejowego w pierwszej stolicy Polski - obejmującą zarówno budynek, jak i infrastrukturę pasażerską?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tadeusz Tomaszewski