Zapytanie nr 2664

W dniu 3 sierpnia 2025 roku w Krakowie doszło do bulwersującego zdarzenia, które w mojej ocenie wymaga ponownej, rzetelnej analizy prawnej oraz podjęcia odpowiednich działań przez organy państwa.

Były funkcjonariusz Policji, Pan M. H., spacerując z córką ulicą Zwierzyniecką, zauważył dwóch obywateli Niemiec dokonujących aktu wandalizmu na zabytkowym budynku Filharmonii Krakowskiej, a także niszczących infrastrukturę miejską (słup trakcji tramwajowej). Pan M. H. dokonał obywatelskiego zatrzymania, powiadamiając służby. Zamiast podporządkować się wezwaniu, sprawcy zaatakowali go fizycznie, powodując m.in. zwichnięcie nadgarstka i zasinienia w okolicach żeber, a także naruszyli nietykalność cielesną jego córki, usiłując wyrwać jej torebkę.

Pomimo charakteru czynu – obejmującego jednocześnie:

zniszczenie zabytku (co podlega art. 108 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zagrożonego karą do 8 lat pozbawienia wolności),

naruszenie nietykalności cielesnej (art. 217 K.k.),

spowodowanie obrażeń ciała (art. 157 K.k,),

usiłowanie kradzieży rozbójniczej (art. 280 K.k.),

możliwą przemoc na tle narodowościowym (art. 119 K.k.),

Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Zachód zakwalifikowała zdarzenie jedynie jako wykroczenie z powodu „niewielkiej” wyceny szkody (ok. 800 zł) i zakończyła sprawę postępowaniem mandatowym, nakładając na sprawców kary po 300 zł.

Taka decyzja, w mojej ocenie, rażąco bagatelizuje wagę zdarzenia, ignoruje dobro chronione prawem, jakim jest dziedzictwo narodowe, oraz wysyła niebezpieczny sygnał społeczny, że cudzoziemcy mogą w Polsce bezkarnie niszczyć zabytki, atakować obywateli i unikać poważniejszych konsekwencji.

W związku z powyższym proszę Pana Ministra o odpowiedź na następujące pytania:

Czy minister sprawiedliwości, prokurator generalny podjął lub podejmie działania w celu ponownej oceny kwalifikacji prawnej tego czynu, z uwzględnieniem przepisów karnych dotyczących ochrony zabytków, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i mieniu oraz ewentualnych motywów narodowościowych?

Czy w ocenie ministra sprawiedliwości właściwe jest przyjmowanie wartości szkody w zabytku jedynie na podstawie możliwości jej usunięcia („zmycia”), bez uwzględnienia faktu naruszenia dobra o szczególnym znaczeniu dla kultury narodowej?

Czy minister sprawiedliwości dostrzega potrzebę zmiany procedur prokuratorskich, aby w podobnych przypadkach priorytetowo traktować ochronę dziedzictwa narodowego oraz bezpieczeństwa obywateli przed agresją cudzoziemców?

Czy minister podejmie działania, aby prokuratorzy w takich sprawach brali pod uwagę pełen katalog możliwych kwalifikacji prawnych, w tym art. 108 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, art. 119 K.k. oraz art. 280 K.k., zamiast ograniczać się do wykroczeń?

Czy w związku z powyższym przypadkiem minister sprawiedliwości rozważa wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec prokuratora prowadzącego sprawę, który – jak wynika z relacji poszkodowanego – od początku nie wykazywał woli szczegółowego działania?

Uprzejmie proszę o pilne udzielenie odpowiedzi.