Przejdź do treści
18°CPowietrze: dobre Wisła: 122 cm bez zmian środa, 7 października 2026 · imieniny: Marii, Marka wschód 06:55 · zachód 18:09
reklama
Sprawy w Sejmie

Zapytanie nr 2095

Zapytanie w sprawie doprecyzowania przepisów dotyczących legalizacji pobytu osób z orzeczonymi niepełnosprawnościami

Zapytaniez odpowiedziąwpłynęło 30.12.2024

Autor

Adresat: minister spraw wewnętrznych i administracji

Treść

Szanowny Panie Ministrze,

w imieniu rodziców dzieci z niepełnosprawnościami, którzy ubiegają się dla rodzin o kartę rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej na stały pobyt w Polsce, zwracam się z pilnym wnioskiem o interwencję w sprawie doprecyzowania przepisów dotyczących legalizacji pobytu osób z orzeczonymi niepełnosprawnościami.

Obywatele Ukrainy, zwłaszcza ci którzy przebywają w Polsce od 2015 r., będący rodzicami dzieci z niepełnosprawnościami o głębokim stopniu upośledzenia psychicznego i fizycznego, w świetle obowiązujących przepisów nie mogą ubiegać się o kartę rezydenta Unii Europejskiej dla całej rodziny, gdyż ich dzieci powyżej 16. roku życia nie posiadają i nie zdobędą dyplomu ukończenia szkoły ani certyfikatu z języka polskiego na poziomie B1.

Dzieci z orzeczonymi niepełnosprawnościami z stopniu znacznym - w zależności od stopnia upośledzenia - mogą nie mówić, być osobami bez kontaktu, legitymować się orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji, często posiadają również zaświadczenia o ubezwłasnowolnieniu - wymagają ciągłej opieki osoby dorosłej. W przypadku cudzoziemców opiekę tę w przeważających przypadkach pełnią rodzice. Rodzice dzieci z opisanymi ograniczeniami posiadają stosowne orzeczenia o niepełnosprawności, orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznych oraz sądowe decyzje o ubezwłasnowolnieniu. Mimo uczęszczania na zajęcia rehabilitacyjno-wychowawcze w szkołach specjalistycznych, dzieci mają szansę do pewnego stopnia poprawić swoją sytuację zdrowotną, jednak nie oznacza to nabycia umiejętności porozumiewania się i samodzielności.

Dzieci takie nigdy samodzielnie nie wystąpią o kartę stałego pobytu rezydenta Unii Europejskiej, nie ukończą szkoły ani nie nauczą się języka obcego. Natomiast rodzice będący prawnymi opiekunami ubezwłasnowolnionych dzieci nie mają prawnej możliwości wystąpienia o taki pobyt w ich imieniu, mimo iż sami spełniają przesłanki do wystąpienia we własnej sprawie z takim wnioskiem.

Luka prawna dotyczy zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej jako formy pobytu stałego dla cudzoziemców, którzy nie posiadają związków rodzinnych z Polską, ale Polska jest dla nich centrum życia społecznego i ekonomicznego i chcą się osiedlić tutaj na stałe. Dla rodzin, które na co dzień pokonują wiele przeciwności losu związanych ze stanem zdrowia dziecka i całodobową opieką nad nim - uzyskanie takiego tytułu pobytowego byłoby dużym ułatwieniem. Na jego podstawie mogliby pracować w Polsce bez żadnych dodatkowych zezwoleń, a w przyszłości mogliby ubiegać się o uznanie obywatelstwa polskiego.

Wg obecnego stanu prawnego wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE może złożyć cudzoziemiec, który:

przebywa w Polsce nieprzerwanie od co najmniej 5 lat,

posiada stabilny i regularny dochód,

posiadał stabilny i regularny dochód w ciągu ostatnich 3 lub 2 lat,

posiada ubezpieczenie zdrowotne,

posiada tytuł prawny do lokalu mieszkalnego,

posiada odpowiednie świadectwo znajomości języka polskiego – wymóg ten nie dotyczy małoletnich poniżej 16. roku życia.

W chwili obecnej warunki powyższe są nie do spełnienia przed wojewódzkimi urzędami, które odmawiają przyjęcia dokumentów w sprawach dzieci powyżej 16. roku życia lub dorosłych z niepełnosprawnościami, ubezwłasnowolnionych przez rodziców celem sprawowania nad nimi opieki.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na poniższe:

Czy ministerstwo posiada informację, ile obecnie aktualnych pozwoleń na pobyt obywateli z krajów spoza Unii Europejskiej dotyczy dzieci z orzeczonym stopniem niepełnosprawności?

Na podstawie jakiej procedury rodzice dzieci ubezwłasnowolnionych lub z orzeczonym stopniem niepełnosprawności w stopniu znacznym, niezdolnych do samodzielnej egzystencji, powyżej 16 r.ż. mogą ubiegać się o pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej?

Czy ministerstwo wydało lub zamierza wydać wytyczne dla wojewodów w zakresie interpretacji przepisów obowiązujących celem doprecyzowania postępowań w opisanych przypadkach?

Czy ministerstwo prowadzi lub zamierza rozpocząć prace zmierzające do uregulowania istniejącej luki prawnej?

Odpowiedzi

Podsekretarz stanu Maciej Duszczyk, 31.01.2025

Odpowiedź na zapytanie nr 2095

w sprawie doprecyzowania przepisów dotyczących legalizacji pobytu osób z orzeczonymi niepełnosprawnościami

Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Maciej Duszczyk

Warszawa, 31-01-2025

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na zapytanie nr 2095 pana posła Macieja Koniecznego w sprawie doprecyzowania przepisów dotyczących legalizacji pobytu osób z orzeczonymi niepełnosprawnościami, uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

W rejestrach dotyczących cudzoziemców – prowadzonych w sprawach cudzoziemców na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach[1] – nie przetwarza się informacji o niepełnosprawności cudzoziemców. W związku z powyższym nie jest możliwe wygenerowanie danych dotyczących liczby aktualnych zezwoleń pobytowych udzielonych małoletnim, będącym obywatelami państw trzecich, z orzeczonym stopniem niepełnosprawności.

Warunki materialnoprawne udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej (UE) zostały określone w art. 211 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z ww. przepisem prawa zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku i spełnia łącznie następujące warunki:

posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;

posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych[2] lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

posiada potwierdzoną znajomość języka polskiego.

Rozwinięcie powyższej regulacji znajduje się w kolejnych ustępach art. 211 ustawy o cudzoziemcach.

W odniesieniu do wymogu posiadania potwierdzonej znajomości języka polskiego, należy zauważyć że:

nie dotyczy on małoletniego cudzoziemca, który do dnia złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE nie ukończył 16. roku życia (art. 211 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach),

potwierdzenie znajomości języka polskiego zgodnie z art. 211 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach następuje na podstawie następujących dokumentów (katalog enumeratywny):

poświadczeniem znajomości języka polskiego na poziomie biegłości językowej co najmniej B1, określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 5 ustawy o cudzoziemcach[3];

świadectwem ukończenia w Rzeczypospolitej Polskiej szkoły w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe[4] lub uczelni w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce[5] z wykładowym językiem polskim;

świadectwem ukończenia szkoły lub uczelni z wykładowym językiem polskim za granicą, odpowiadającej szkole lub uczelni w rozumieniu, odpowiednio, art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe lub ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Wymóg posiadania potwierdzonej znajomości języka polskiego jest wymogiem bezwzględnym dla cudzoziemców, którzy najpóźniej w dniu złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE ukończyli 16. rok życia. Przepisy ustawy o cudzoziemcach oraz innych odrębnych ustaw nie przewidują wyjątków od powyższego wymogu dla osób w tym wieku. Brak spełnienia tego wymogu obliguje organ prowadzący postępowanie (wojewodę, szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców – jako organ wyższego stopnia) do wydania na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach decyzji odmownej.

Wprowadzenie wymogu potwierdzonej znajomości języka polskiego stanowiło wyraz skorzystania przez ustawodawcę z dozwolenia, jakie przewiduje przepis art. 5 ust. 2 dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi[6]. Powyższy przepis stanowi, że Państwa Członkowskie mogą zażądać od obywateli państwa trzeciego, aby spełniali oni warunki integracji, zgodnie z prawem krajowym. Wymóg znajomości języka państwa goszczącego jest typowym, najbardziej podstawowym warunkiem integracji.

Małoletni cudzoziemcy mogą ubiegać się o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE w znaczeniu procesowym. Zgodnie z art. 202 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, mającym zastosowanie do postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE na mocy odesłania zawartego w art. 223 tej ustawy, w przypadku małoletniego wniosek o udzielenie przedmiotowego zezwolenia składają rodzice lub ustanowieni przez sąd opiekunowie albo jedno z rodziców lub jeden z ustanowionych przez sąd opiekunów. Natomiast, jak wskazano powyżej, jeżeli małoletni w dniu złożenia wniosku ma już ukończony 16. rok życia, to musi zostać spełniony wymóg materialnoprawny posiadania potwierdzonej znajomości języka polskiego. Jeżeli wymóg ten nie zostanie spełniony, organ prowadzący postępowanie będzie obowiązany do wydania decyzji odmownej na podstawie art. 214 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach.

Odnosząc się do pytania dotyczącego wydania wytycznych dla wojewodów w zakresie interpretacji obowiązujących przepisów prawa celem doprecyzowania postępowań w opisanych przypadkach, należy wskazać, że stan prawny dotyczący powyższego zagadnienia jest jasny, stąd brak jest przestrzeni do kierowania do dyrektorów właściwych w sprawach cudzoziemców wydziałów w urzędach wojewódzkich rekomendacji w zakresie wykładni przepisu art. 211 ustawy o cudzoziemcach odnoszącej się do przedmiotowego zagadnienia.

Jednocześnie informuję, że resort spraw wewnętrznych i administracji nie prowadzi w chwili obecnej prac nad przepisami, które miałyby dokonać zmian w stanie prawnym odnoszącym się do omawianego obszaru. Urzędy wojewódzkie nie sygnalizowały dotychczas problemów z małoletnimi, którzy z powodu niepełnosprawności nie są w stanie spełnić wymogu określonego w art. 211 ust. 1 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach.

Z poważaniem

z up. Maciej Duszczyk
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

[1] Dz. U. 2024 poz. 769 z późn. zm.

[2] Dz. U. 2024 poz. 146 z późn. zm.

[3] Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie wykazu poświadczeń znajomości języka polskiego potwierdzających znajomość tego języka wymaganą do udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej (Dz. U. 2023 poz. 1076)

[4] Dz. U. 2024 poz. 737 z późn. zm.

[5] Dz. U. 2024 poz. 1571 z późn. zm.

[6] Dz. Urz. UE. L. 16 z 2004 r., str. 44 z późn. zm.

Miasta w tym piśmie: Warszawa

Pismo na sejm.gov.pl (otwiera się w nowej karcie)

Szczegóły pisma

Wysłano
08.01.2025
Wysłano do adresata
minister spraw wewnętrznych i administracji: 08.01.2025
Skąd są te dane?

Źródło: System Informacyjny Sejmu, stan danych: 07.10.2026 15:05

Zdjęcie: fot. Kancelaria Sejmu