Zapytanie nr 754

Szanowna Pani Minister,

do mojego biura poselskiego zgłosił się pan Dariusz, mieszkaniec małego miasta w województwie łódzkim, który zwrócił uwagę na potencjalnie wykluczający punkt w zasadach programu „Mój rower elektryczny”. Mowa w nim o tym, że beneficjent programu może liczyć na pięćdziesięcioprocentową refundację dopiero po zakupie roweru elektrycznego z własnych środków.

Wspomniany mieszkaniec jest zdania, że skorzystanie z programu może być utrudnione zwłaszcza dla osób z mniejszych miejscowości, których poziom zarobków znacznie odbiega od tych z większych ośrodków, a za co za tym idzie nie są w stanie jednorazowo przeznaczyć całej kwoty na zakup roweru elektrycznego. Tym samym warto podkreślić, że to właśnie w małych miastach i na wsiach występuje największy problem z dostępem do transportu publicznego, co prowadzi z kolei do wykluczenia komunikacyjnego. Zakup własnego samochodu nie zawsze jest możliwy. W takiej sytuacji realną pomocą może być właśnie rower z napędem elektrycznym.

Pan Dariusz codziennie do pracy dojeżdża 18 km zwykłym rowerem. Nie stać go na samochód, a rower elektryczny stanowiłby dla niego ogromne udogodnienie. Problem polega na tym, że nie miałby możliwości opłacić w całości zakupu takiego pojazdu, aby potem otrzymać refundację. Dlatego dopytuje, czy byłaby możliwość wprowadzenia zasad na wzór programu „Laptop dla nauczyciela”, tj. pomniejszenia kwoty zakupu w chwili transakcji o wysokość przyznanej dotacji. W ten sposób z programu mogłyby skorzystać osoby z mniejszych miejscowości o niższych dochodach, których szczególnie dotyka brak samochodu i dostępu do transportu publicznego w codziennych podróżach.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1339), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie zmian w zasadach programu „Mój pierwszy rower elektryczny”, aby beneficjenci z mniejszych miejscowości i o niskich dochodach nie musieli od razu ponosić całości kosztów zakupu roweru, aby dopiero potem starać się o pięćdziesięcioprocentową refundację?

Czy byłaby możliwość wprowadzenia podobnych zasad jak w przypadku programu „Laptop dla nauczyciela”?

Czy resort zgadza się ze stwierdzeniem, że program „Mój rower elektryczny” mógłby być głównie przeznaczony dla mieszkańców mniejszych miast i wsi, gdzie nie funkcjonuje transport publiczny?

Z wyrazami szacunku

Paulina Matysiak
Posłanka na Sejm RP