Zapytanie nr 262

Podsekretarz stanu Sebastian Gajewski, 13.02.2024

Odpowiedź na zapytanie nr 262

w sprawie zasad liczenia okresów zasiłkowych

Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Sebastian Gajewski

Warszawa, 13-02-2024

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na pismo z 7 lutego br., znak: K10ZAP262, przekazujące zapytanie Pani Poseł Moniki Wielichowskiej w sprawie zasad liczenia okresów zasiłkowych uprzejmie informuję.

Na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2780), zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby nie dłużej niż 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży – nie dłużej niż przez 270 dni. Za okres niezdolności do pracy przypadający po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego zasiłek chorobowy przysługuje nie dłużej niż przez 91 dni. Nie dotyczy to niezdolności do pracy powstałej wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów, zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów oraz spowodowanej gruźlicą lub występującej w trakcie ciąży.

Do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzednich niezdolności do pracy, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. Do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresów niezdolności do pracy przypadających przed przerwą nie dłuższą niż 60 dni, jeżeli po przerwie niezdolność do pracy wystąpiła w trakcie ciąży.

Przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 1621) zostały wprowadzone zmiany w zakresie ustalania tzw. okresu zasiłkowego. Wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. zmiany wyłączyły zasadę wliczania do okresu zasiłkowego jedynie okresów niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą. Obecnie okresy niezdolności do pracy, niezależnie od rodzaju schorzenia są wliczane do okresu zasiłkowego, przy czym utrzymana została zasada, że wlicza się okresy niezdolności do pracy, pomiędzy którymi przerwa nie była dłuższa niż 60 dni. Celem wprowadzonych zmian było ograniczenie ewentualnych nadużyć utrzymując ochronę osoby ubezpieczonej w szczególnej sytuacji. Należy podkreślić, że ani okres przerwy w niezdolności do pracy, ani zasady dotyczące liczenia okresu tej przerwy nie uległy zmianie.

Ponadto warto dodać, że po wyczerpaniu zasiłku chorobowego ubezpieczonemu, który jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy przysługuje świadczenie rehabilitacyjne nawet przez okres 12 miesięcy. Przepisy powołanej ustawy nie różnicują uprawnień do świadczeń od rodzaju choroby, będącej przyczyną absencji chorobowej dlatego też przy ustalaniu okresów zasiłkowych wliczane są wszystkie okresy niezdolności do pracy jeżeli pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy przerwa nie przekraczała 60 dni. Należy również podkreślić, że zasiłek chorobowy jest świadczeniem o charakterze krótkoterminowym i przysługuje z powodu okresowej niezdolności do pracy z powodu choroby, a więc też okres jego przysługiwania powinien być ograniczony. Jednocześnie obowiązujące przepisy nie wykluczają możliwości uzyskania świadczenia rehabilitacyjnego przez osoby chore. Osoby, które po wyczerpaniu maksymalnego okresu zasiłkowego są nadal niezdolne do pracy mogą ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne.

Przekazując powyższe wyjaśnienia uprzejmie informuję, że obecnie nie są planowane prace nad zmianą przepisów powołanej ustawy w zakresie ustalania okresu zasiłkowego.

Z wyrazami szacunku

z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
dr hab. Sebastian Gajewski, prof. uczelni
Podsekretarz Stanu