Interpelacja nr 19998

Szanowna Pani Minister,

w grudniu 2023 r. Polska wniosła do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skargę o stwierdzenie w całości nieważności dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 z dnia 13 września 2023 r. w sprawie efektywności energetycznej oraz zmieniającej rozporządzenie (UE) 2023/955. Postępowanie prowadzone jest pod sygnaturą C-771/23.

Skarga ta była ostatnią z siedmiu skarg wniesionych przez Polskę w 2023 r. przygotowanych przez rząd Prawa i Sprawiedliwości przeciwko aktom prawnym składającym się na pakiet „Fit for 55”.

Jednym z dwóch zasadniczych zarzutów podniesionych w sprawie C-771/23 było przyjęcie dyrektywy na niewłaściwej podstawie traktatowej. Polska wskazała, że przewidziane w niej środki w istotny sposób wpływają na wybór pomiędzy różnymi źródłami energii oraz na ogólną strukturę zaopatrzenia państwa w energię. W ocenie Polski uzasadniało to zastosowanie art. 192 ust. 2 akapit pierwszy lit. c TFUE przewidującego w tym zakresie szczególną procedurę ustawodawczą i wymóg jednomyślności w Radzie, zamiast art. 194 ust. 2 TFUE, na podstawie którego dyrektywa została przyjęta.

Drugim zasadniczym zarzutem było naruszenie zasady proporcjonalności. Polska wskazała, że dyrektywę przyjęto bez należytego uwzględnienia zróżnicowanych uwarunkowań występujących w poszczególnych państwach członkowskich, a część przewidzianych w niej środków służących zmniejszeniu zależności Unii od paliw kopalnych może być niewykonalna albo wiązać się z kosztami niewspółmiernymi do oczekiwanych rezultatów.

W lutym 2025 r. Ministerstwo Klimatu i Środowiska informowało, że żadna z siedmiu skarg dotyczących pakietu „Fit for 55” nie została wycofana, a wszystkie postępowania znajdowały się wówczas na etapie po zakończeniu procedury pisemnej. Od tego czasu upłynęło ponad półtora roku.

W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na następujące pytania:

Na jakim etapie znajduje się obecnie postępowanie w sprawie C-771/23 i jakie czynności procesowe zostały w nim podjęte przez Polskę od grudnia 2023r.?

Czy Polska nadal w pełnym zakresie podtrzymuje skargę oraz oba podniesione w niej zarzuty dotyczące dyrektywy (UE) 2023/1791 – niewłaściwej podstawy prawnej jej przyjęcia oraz naruszenia zasady proporcjonalności? Jeżeli nie, proszę o wskazanie, które elementy stanowiska Polski uległy zmianie, a także przedstawienie analiz, uzgodnień lub innych przesłanek, które legły u podstaw tej zmiany.

Jak Ministerstwo Klimatu i Środowiska ocenia obecnie wpływ obowiązków wynikających z dyrektywy (UE) 2023/1791 na koszty transformacji energetycznej w Polsce oraz czy podziela nadal ocenę przedstawioną w skardze, że część przewidzianych w niej środków może być niewykonalna lub powodować koszty niewspółmierne do oczekiwanych rezultatów?

Z poważaniem

Maciej Małecki

Poseł na Sejm RP