Interpelacja nr 19818

Szanowny Panie Ministrze,

w sierpniowym numerze miesięcznika „Polska Zbrojna“ nr 8/2026 opublikowany został materiał pt. „Wicher na morzu“ poświęcony realizacji programu „Miecznik“ oraz budowie trzech nowych fregat dla Marynarki Wojennej RP.

Realizacja tak istotnego programu modernizacyjnego nie może być jednak oceniana wyłącznie przez pryzmat postępu prac stoczniowych i wyposażenia technicznego. Z treści publikacji wynika bowiem, że jednym z kluczowych wyzwań związanych z wprowadzeniem fregat do służby będzie skompletowanie i odpowiednio wczesne wyszkolenie ich załóg.

Pełna załoga jednego Miecznika ma liczyć około 120 osób, a zatem trzy fregaty będą wymagały przygotowania około 360 członków podstawowych załóg, nie licząc niezbędnego zaplecza, rezerw kadrowych oraz personelu szkoleniowego. Dowódca Dywizjonu Okrętów Bojowych podkreśla przy tym, że przygotowanie odpowiednich kadr jest procesem liczonym w latach, a nie miesiącach.

Powyższe informacje rodzą pytanie, czy proces pozyskiwania i szkolenia personelu został odpowiednio zsynchronizowany z harmonogramem programu okrętowego. Szczególnego znaczenia nabiera to w sytuacji, gdy część załóg nowych fregat ma zostać pozyskana z obecnie użytkowanych jednostek. Należy bowiem wykluczyć scenariusz, w którym przygotowanie personelu Mieczników prowadziłoby do przedwczesnego ograniczenia zdolności bojowych istniejących okrętów.

Istotna jest również kwestia rzeczywistych terminów osiągnięcia pełnej gotowości nowych jednostek. Z publikacji wynika, że po wodowaniu „Wichra“ konieczne będzie jeszcze dokończenie wyposażenia jednostki, następnie przeprowadzenie prób morskich, a po przekazaniu okrętu Marynarce Wojennej również specjalistycznych testów i badań kwalifikacyjnych. Dopiero zakończenie tego procesu pozwoli na uznanie jednostki za w pełni gotową do służby. Pierwszy Miecznik ma zostać przekazany w 2029 r., natomiast kolejne jednostki odpowiednio w 2030 i 2031 r.

W praktyce oznacza to, że należy odróżnić moment formalnego przekazania okrętu Marynarce Wojennej od momentu osiągnięcia przez niego pełnej gotowości bojowej. Z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa kluczowe jest więc ustalenie, kiedy poszczególne fregaty będą rzeczywiście zdolne do wykonywania pełnego zakresu przewidzianych dla nich zadań operacyjnych.

Publikacja zwraca także uwagę na znaczenie programu „Miecznik” dla polskiego przemysłu stoczniowego. Prezes PGZ Stoczni Wojennej wskazuje, że budowa okrętów pozwoliła przemysłowi zdobyć nowe kompetencje, a po zakończeniu obecnego programu możliwe byłoby dalsze wykorzystanie tego potencjału poprzez budowę kolejnych jednostek. Powstaje zatem pytanie, czy państwo posiada już strategię zagospodarowania potencjału przemysłowego powstałego w wyniku realizacji programu i uniknięcia jego utraty po ukończeniu trzeciej fregaty.

W związku z powyższym zwracam się do Panów Ministrów z następującymi pytaniami:

1. Jaki jest obecny stan przygotowania kadrowego załóg trzech fregat programu „Miecznik“? Ilu żołnierzy zostało już wyznaczonych odpowiednio do załogi ORP „Wicher“ oraz dwóch kolejnych fregat i jaki procent docelowych stanów osobowych stanowi ta liczba?

2. Jaki harmonogram szkolenia przewidziano dla załóg poszczególnych jednostek oraz kiedy MON zakłada osiągnięcie pełnej gotowości kadrowej każdej z trzech fregat? Czy resort identyfikuje obecnie niedobory dotyczące konkretnych specjalności, w szczególności personelu systemów walki, elektroniki, uzbrojenia, napędu oraz walki radioelektronicznej?

3. Ilu członków przyszłych załóg Mieczników ma zostać pozyskanych z obecnie eksploatowanych fregat typu Oliver Hazard Perry i w jaki sposób MON zamierza pogodzić proces ich szkolenia z koniecznością zachowania dotychczasowych zdolności operacyjnych Marynarki Wojennej? Czy został określony harmonogram wycofywania obecnych fregat zsynchronizowany z osiąganiem gotowości przez Mieczniki?

4. Na jakim etapie znajdują się przygotowania do pozyskiwania kadr spośród absolwentów uczelni cywilnych, o których mowa w publikacji? Czy opracowano już konkretne programy naboru, szkolenia i zachęt do podjęcia zawodowej służby wojskowej w Marynarce Wojennej?

5. Kiedy dokładnie MON przewiduje osiągnięcie przez ORP „Wicher“ oraz kolejne dwie fregaty wstępnej i pełnej gotowości operacyjnej? Proszę o przedstawienie harmonogramu obejmującego zakończenie budowy, próby morskie, przekazanie Marynarce Wojennej, badania kwalifikacyjne, certyfikację załogi oraz osiągnięcie pełnej zdolności bojowej.

6. Czy MON przeprowadziło analizę ryzyka wystąpienia czasowej luki w zdolnościach fregatowych Marynarki Wojennej pomiędzy wycofywaniem obecnie eksploatowanych jednostek a osiągnięciem pełnej gotowości przez Mieczniki? Jeżeli tak, jakie działania zaradcze przewidziano na wypadek opóźnienia któregokolwiek z etapów programu?

7. Czy resort obrony oraz Ministerstwo Aktywów Państwowych prowadzą analizy dotyczące wykorzystania zdolności przemysłowych i kompetencji zdobytych przez PGZ Stocznię Wojenną po zakończeniu budowy trzech zakontraktowanych fregat, w tym ewentualnego zamówienia dalszych okrętów? Jakie działania są planowane w celu uniknięcia utraty wyspecjalizowanych kadr i kompetencji przemysłowych po zakończeniu obecnej serii produkcyjnej?

8. Czy harmonogram programu „Miecznik“ – zarówno w zakresie budowy okrętów, jak i szkolenia załóg – posiada obecnie odpowiednią rezerwę czasową na wypadek opóźnień technicznych, problemów z integracją systemów lub niedoborów kadrowych, a jeśli tak, jaka jest jej skala?

Z poważaniem