Interpelacja nr 19803

Szanowny Panie Ministrze,

Narodowy Program Odstraszania i Obrony „Tarcza Wschód“ ma służyć ograniczaniu mobilności przeciwnika, zapewnieniu mobilności wojsk własnych oraz przygotowaniu infrastruktury obronnej na wschodniej granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Według informacji przedstawionych przez Sztab Generalny WP, w 2025 r. zabezpieczeniem inżynieryjnym objęto 60 km granicy, przy czym około 10 km stanowiła rozbudowa linearna, a na około 50 km zabezpieczenie oparto na asortymencie inżynieryjnym zgromadzonym w składach.

W publikacji pana Stefana Fuglewicza „Wokół Tarczy Wschód – fortyfikowanie wschodniej flanki w przestrzeni medialnej“, która ukazała się w sierpniowym wydaniu miesięcznika „Wojsko i Technika“ zwrócono uwagę na różnicę pomiędzy zgromadzeniem elementów zapór w miejscach składowania a faktyczną zdolnością do ich terminowego przemieszczenia i rozwinięcia na przewidzianych odcinkach granicy. Autor wskazuje m.in. na skalę przedsięwzięcia transportowego, potrzebę właściwego przygotowania dróg dojazdowych i miejsc posadowienia zapór oraz konieczność zapewnienia odpowiednich sił i środków do ich rozwinięcia, wskazując jednocześnie na komunikat o 16 istniejących miejscach składowania, planowanej budowie kolejnych siedmiu oraz przewiezieniu do połowy października blisko 300 tys. żelbetowych elementów zapór. Z punktu widzenia skuteczności systemu obronnego zasadnicze znaczenie ma zatem nie tylko liczba zgromadzonych elementów fortyfikacyjnych, lecz również zweryfikowana zdolność do ich rozmieszczenia w wymaganym czasie i w warunkach zakłócenia infrastruktury transportowej.

Powstaje wątpliwość, czy wszystkie odcinki wykazywane jako zabezpieczone z wykorzystaniem zgromadzonego asortymentu inżynieryjnego posiadają jednocześnie odpowiednio przygotowane zaplecze transportowe, drogi dojazdowe, miejsca rozwinięcia oraz wystarczające siły wykonawcze.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:

1. Czy dla miejsc składowania oraz odcinków granicy przewidzianych do zabezpieczenia z wykorzystaniem zgromadzonego asortymentu inżynieryjnego zostały określone standardy gotowości dotyczące czasu rozwinięcia zapór, dostępności środków transportu, personelu oraz przygotowania dróg i miejsc ich instalacji?

2. Ile miejsc składowania jest obecnie w pełni wyposażonych w przewidziany dla nich asortyment oraz posiada zapewnione siły i środki transportowe pozwalające na jego rozwinięcie zgodnie z przyjętymi normami?

3. Czy w latach 2025-2026 przeprowadzono ćwiczenia lub testy polegające na praktycznym przemieszczeniu elementów zapór z miejsc składowania na przewidziane rejony rozwinięcia i ich instalacji?

4. Czy MON lub Sztab Generalny WP przeprowadzili kompleksową ocenę gotowości obejmującą nie tylko stan zgromadzonych materiałów, lecz również drogi dojazdowe, nośność infrastruktury, dostępność ciężkiego transportu, przygotowanie terenu oraz zdolności wykonawcze wojsk inżynieryjnych?

5. Jakie konkretne działania mają zostać zakończone do końca 2026 r. i w 2027 r., aby zapewnić, że odcinki kwalifikowane jako zabezpieczone poprzez zgromadzenie asortymentu inżynieryjnego będą posiadały również zweryfikowaną zdolność do jego szybkiego rozwinięcia, oraz czy resort zamierza stosować jednolity miernik tak rozumianej gotowości?

Z poważaniem