Interpelacja nr 19714

Szanowny Panie Ministrze,

na podstawie art. 14 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora zwracam się do Pana Ministra z interpelacją w sprawie działań Krajowej Administracji Skarbowej wobec środowiska pokerowego oraz zasadności obecnych regulacji prawnych dotyczących pokera. W dniu 30 czerwca 2026 r., według informacji przekazanych mi przez przedstawicieli środowiska pokerowego, funkcjonariusze Krajowej Administracji Skarbowej przeprowadzili działania w lokalach, w których odbywały się rozgrywki pokerowe, m.in. w Warszawie, Sopocie oraz Ostrowie Wielkopolskim.

Z przekazanych informacji wynika, że przynajmniej część tych rozgrywek miała być wcześniej zgłoszona właściwym organom i – w ocenie ich organizatorów – prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Okoliczności te wymagają zatem szczegółowego wyjaśnienia, w szczególności wskazania, jakie konkretne przesłanki uzasadniały podjęcie działań przez KAS oraz jakie naruszenia prawa miały zostać stwierdzone.

Obowiązująca ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych zalicza pokera do kategorii gier hazardowych i poddaje jego organizowanie daleko idącym ograniczeniom. Co prawda art. 6a ustawy przewiduje możliwość organizowania turniejów pokera także poza kasynami gry, jednak uzależnia to od spełnienia szeregu szczegółowych warunków. W przypadku podmiotu nieposiadającego koncesji na prowadzenie kasyna gry wygranymi mogą być zasadniczo wyłącznie nagrody rzeczowe o ograniczonej wartości, wymagane jest zgłoszenie turnieju, zatwierdzenie jego regulaminu oraz spełnienie pozostałych warunków ustawowych. Jednocześnie podatek od pokera rozgrywanego w formie turnieju wynosi obecnie 25%.

Powstaje wobec tego zasadnicze pytanie, czy obowiązujący model regulacyjny nie prowadzi w praktyce do sytuacji, w której legalne i ekonomicznie opłacalne organizowanie otwartych rozgrywek pokerowych w Polsce jest nadmiernie utrudnione, podczas gdy polscy gracze wyjeżdżają na turnieje organizowane w Czechach, na Słowacji, w innych państwach europejskich oraz w Stanach Zjednoczonych.

Symboliczny jest przy tym fakt, że 29 czerwca 2026 r., a więc dzień przed opisanymi działaniami KAS, polski pokerzysta Dominik Pańka zajął drugie miejsce w turnieju #63 World Series of Poker – Mystery Millions w Las Vegas, uzyskując nagrodę w wysokości 641 319 dolarów. W tym samym turnieju Lucas Lew z Polski zajął 17. miejsce.

Mamy więc do czynienia z sytuacją, w której polscy zawodnicy odnoszą sukcesy na najbardziej prestiżowych światowych imprezach pokerowych, podczas gdy organizowanie podobnej działalności w Polsce pozostaje objęte jednym z najbardziej restrykcyjnych modeli prawnych w Europie.

Nie sposób również pominąć charakteru samego pokera. O ile występuje w nim element losowy, o tyle rezultat – szczególnie w perspektywie długoterminowej i turniejowej – w znaczącym stopniu zależy od wiedzy, matematyki, rachunku prawdopodobieństwa, zarządzania ryzykiem, strategii, znajomości zachowań przeciwników i podejmowania decyzji w warunkach niepełnej informacji. Mechaniczne traktowanie pokera na takich samych zasadach jak wielu innych rodzajów gier hazardowych wymaga zatem, w mojej ocenie, ponownej analizy.

Istotny jest również aspekt proporcjonalności działań państwa. Angażowanie funkcjonariuszy KAS, prowadzenie przeszukań, zabezpieczanie przedmiotów i wszczynanie postępowań wobec organizatorów lub uczestników rozgrywek pokerowych musi być oceniane nie tylko przez pryzmat formalnego brzmienia przepisów, ale także kosztów ponoszonych przez Skarb Państwa, efektów fiskalnych takich działań oraz zasadności angażowania aparatu państwowego właśnie w tego rodzaju sprawy.

Szczególne wątpliwości budzi fakt, że zgodnie z art. 109 Kodeksu karnego skarbowego nawet uczestnik gry hazardowej urządzonej lub prowadzonej wbrew przepisom ustawy może ponosić odpowiedzialność karną skarbową. W praktyce oznacza to, że dorosły obywatel uczestniczący w rozgrywce pokerowej może być traktowany przez państwo jako potencjalny sprawca przestępstwa skarbowego.

Do mojego biura docierają również informacje o problemach prawnych osób zajmujących się publicystyką i dziennikarstwem pokerowym, w tym Rafała Gładysza – wieloletniego dziennikarza zajmującego się tą tematyką. Powstaje wobec tego dodatkowa wątpliwość dotycząca granicy między zakazaną reklamą lub promocją hazardu a działalnością dziennikarską, informacyjną, edukacyjną czy publicystyczną. Przepisy nie powinny powodować efektu mrożącego, w którym obywatel obawia się publicznie pisać lub mówić o pokerze ze względu na możliwość wszczęcia wobec niego postępowania.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Jaka była dokładna podstawa prawna oraz faktyczna działań przeprowadzonych przez KAS w dniu 30 czerwca 2026 r. wobec rozgrywek pokerowych w Warszawie, Sopocie oraz Ostrowie Wielkopolskim?
2. Czy przed rozpoczęciem czynności KAS posiadała informacje lub dowody wskazujące, że w wymienionych lokalach dochodziło do urządzania gier hazardowych z naruszeniem ustawy? Jeżeli tak, proszę o wskazanie charakteru tych informacji oraz przepisów, których naruszenie podejrzewano.
3. Czy organizacja któregokolwiek z objętych działaniami turniejów została wcześniej zgłoszona właściwemu dyrektorowi izby administracji skarbowej? Jeżeli tak, to jakie konkretnie przesłanki spowodowały podjęcie czynności pomimo wcześniejszego zgłoszenia turnieju?
4. Których dokładnie warunków wynikających z art. 6a ustawy o grach hazardowych, zdaniem KAS, nie spełnili organizatorzy poszczególnych rozgrywek?
5. Ilu funkcjonariuszy KAS uczestniczyło łącznie w opisanych działaniach, z rozbiciem na poszczególne miejscowości i lokale?
6. Czy podczas przeprowadzonych czynności stosowano środki przymusu bezpośredniego, w tym kajdanki, czy funkcjonariusze posiadali lub eksponowali broń, czy dokonywano kontroli osobistych lub przeszukań osób oraz czy ograniczano możliwość opuszczenia lokali przez uczestników?
7. Ilu uczestników turniejów zostało wylegitymowanych, przesłuchanych, zatrzymanych albo objętych innymi czynnościami procesowymi lub kontrolnymi?
8. Czy podczas działań zabezpieczono pieniądze, żetony pokerowe, stoły, karty, sprzęt komputerowy, telefony, dokumentację albo inne przedmioty? Jeśli tak, proszę o podanie rodzaju oraz wartości zabezpieczonego mienia w każdym z przypadków.
9. Czy działania KAS spowodowały przerwanie trwających turniejów? Jeżeli tak, czy ministerstwo dysponuje informacjami o stratach poniesionych z tego tytułu przez organizatorów lub uczestników?
10. Jakie postępowania karne skarbowe, administracyjne lub inne zostały wszczęte w następstwie czynności z 30 czerwca 2026 r. oraz ilu osobom przedstawiono dotychczas zarzuty?
11. Jaki był całkowity koszt przeprowadzenia tych działań, obejmujący w szczególności czas pracy funkcjonariuszy, transport, delegacje, zabezpieczenie logistyczne oraz dalsze czynności procesowe?
12. Ile kontroli, przeszukań lub innych działań KAS dotyczących stacjonarnych rozgrywek pokerowych przeprowadzono w okresie od 1 lipca 2025 r. do 30 czerwca 2026 r.? Proszę o podanie liczby działań, postępowań, aktów oskarżenia oraz prawomocnych wyroków skazujących.
13. Ile spośród tych spraw zakończyło się umorzeniem, odmową wszczęcia postępowania, uniewinnieniem albo innym rozstrzygnięciem korzystnym dla organizatora lub uczestnika gry?
14. Jakie były w latach 2020–2025 oraz w pierwszym półroczu 2026 r. wpływy budżetu państwa z tytułu podatku od pokera rozgrywanego w formie turnieju, w rozbiciu na poszczególne lata?
15. Ile turniejów pokerowych organizowanych zgodnie z art. 6a ustawy zgłoszono organom KAS w każdym z lat 2020–2025 oraz w pierwszym półroczu 2026 r.?
16. Czy Ministerstwo Finansów analizowało wpływ stawki podatku od turniejów pokerowych wynoszącej 25% na opłacalność organizowania legalnych turniejów pokerowych w Polsce? Jeżeli tak, jakie są wyniki tych analiz?
17. Czy ministerstwo analizowało skalę wydatków polskich obywateli związanych z uczestnictwem w turniejach pokerowych organizowanych w Czechach, na Słowacji oraz w innych państwach, a także potencjalne wpływy podatkowe i gospodarcze, które mogłyby pozostać w Polsce w przypadku liberalizacji przepisów?
18. Czy Ministerstwo Finansów przeprowadzało analizę porównawczą regulacji dotyczących stacjonarnego pokera turniejowego obowiązujących w innych państwach Unii Europejskiej, w szczególności w Czechach i na Słowacji? Jeżeli tak, jakie wnioski wynikają z tej analizy?
19. Czy Ministerstwo Finansów rozważa wyłączenie pokera, w szczególności pokera turniejowego, spod obecnego reżimu ustawy o grach hazardowych albo stworzenie dla niego odrębnego, bardziej liberalnego modelu regulacyjnego, uwzględniającego specyfikę tej gry?
20. Czy Ministerstwo Finansów jest gotowe podjąć prace legislacyjne zmierzające do umożliwienia legalnego organizowania komercyjnych turniejów pokerowych poza kasynami, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony osób małoletnich, przejrzystości finansowej oraz odpowiednich obowiązków podatkowych?
21. Ile postępowań w latach 2020–2026 wszczęto w związku z podejrzeniem naruszenia przepisów dotyczących reklamy lub promocji pokera, w szczególności wobec dziennikarzy, publicystów, twórców internetowych lub właścicieli portali informacyjnych?
22. Jak Ministerstwo Finansów oraz KAS rozgraniczają zakazaną reklamę lub promocję gry hazardowej od działalności dziennikarskiej, informacyjnej, edukacyjnej i publicystycznej dotyczącej pokera?
23. Czy ministerstwo dostrzega ryzyko wystąpienia tzw. efektu mrożącego, polegającego na ograniczeniu debaty publicznej i działalności dziennikarskiej dotyczącej pokera z obawy przed odpowiedzialnością prawną?
24. Czy Pan Minister jest gotowy do zorganizowania spotkania z przedstawicielami polskiego środowiska pokerowego, w tym zawodnikami, organizatorami turniejów, dziennikarzami oraz przedstawicielami organizacji reprezentujących graczy, w celu omówienia zmian w obowiązujących przepisach?

W mojej ocenie po kilkunastu latach obowiązywania obecnego modelu regulacyjnego nadszedł czas na jego rzeczywistą ocenę – nie tylko z perspektywy represyjnej, ale również gospodarczej, fiskalnej oraz społecznej.

Państwo powinno zwalczać rzeczywistą przestępczość i chronić obywateli przed patologiami związanymi z hazardem. Trudno jednak uznać za racjonalną sytuację, w której znaczne zasoby aparatu państwowego angażowane są przeciwko dorosłym obywatelom uczestniczącym w rozgrywkach gry wymagającej strategicznego myślenia, znajomości matematyki, psychologii oraz zarządzania ryzykiem, podczas gdy polscy gracze odnoszą światowe sukcesy i znaczną część swojej aktywności przenoszą poza granice kraju.

Obecne rozwiązania wymagają odpowiedzi na fundamentalne pytanie: Czy państwo chce stworzyć przejrzyste i racjonalne warunki do legalnego funkcjonowania pokera w Polsce, czerpiąc z tego korzyści podatkowe i gospodarcze, czy też nadal chce wypychać polskich graczy, organizatorów i związany z nimi kapitał za granicę?

Uprzejmie proszę o precyzyjne odpowiedzi na powyższe pytania, stosując się do nadanej przeze mnie numeracji.

Z poważaniem

Grzegorz Płaczek

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej