Interpelacja nr 19096

Szanowna Pani Minister,

ustawą z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji wprowadzone zostało nowe świadczenie pieniężne – świadczenie uzupełniające. Według deklaracji zawartej w art. 1 ust. 2 tej ustawy celem świadczenia jest dodatkowe wsparcie dochodowe osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.

Dynamiczne zmiany w gospodarce oraz rosnąca inflacja przekładają się na stały wzrost kosztów utrzymania obywateli. Standardową odpowiedzią na te negatywne trendy w przypadku świadczeń społecznych jest ich coroczna waloryzacja.

Dla świadczenia uzupełniającego nie przewidziano jednak mechanizmu corocznej waloryzacji. Jego maksymalna kwota od momentu wyjścia w życie przepisów wynosi 500 zł. Jedynym regulowanym corocznie elementem jest próg przychodu (tzw. kwota uprawniająca do świadczenia), którego przekroczenie ogranicza lub wyklucza prawo do wypłaty. Mechanizm ten zapobiega utracie świadczenia przez część osób w wyniku waloryzacji innych świadczeń, jednak nie podwyższa samej kwoty wsparcia.

Wobec powyższego, zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Czy w opinii resortu obecnie funkcjonujący system, nieprzewidujący waloryzacji samej kwoty świadczenia uzupełniającego, w pełni realizuje ustawowy cel wsparcia osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji?

Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dostrzega potrzebę wprowadzenia corocznej waloryzacji świadczenia uzupełniającego? Jeśli tak, kiedy spodziewane jest przeprowadzenie zmian legislacyjnych w tym zakresie?

Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przeprowadziło analizy dotyczące realnej wartości nabywczej świadczenia uzupełniającego oraz jego wpływu na codzienne wydatki osób z niepełnosprawnościami obecnie, w porównaniu do momentu jego wprowadzenia w 2019 roku?

Czy resort rozważa powiązanie kwoty świadczenia uzupełniającego z konkretnym wskaźnikiem ekonomicznym (np. minimalnym wynagrodzeniem, rentą z tytułu całkowitej niezdolności do pracy lub progiem interwencji socjalnej), tak aby jego kwota wzrastała automatycznie, bez konieczności każdorazowej nowelizacji przepisów?

Z poważaniem

dra Anita Kucharska-Dziedzic
Posłanka na Sejm RP