Interpelacja nr 19088

Szanowny Panie Ministrze,

problematyka bezpieczeństwa pojazdów po naprawach powypadkowych była już przedmiotem mojego wystąpienia do Ministerstwa Infrastruktury. Z przekazanych wówczas wyjaśnień wynikało, że część wyposażenia i części pojazdów podlega homologacji, jednak w odniesieniu do części nieobjętych takim obowiązkiem występuje luka systemowa. Resort wskazał również, że podczas badania technicznego kontrola zastosowanych części ma przede wszystkim charakter organoleptyczny, natomiast certyfikacja niektórych wyrobów motoryzacyjnych jest obecnie dobrowolna.

W związku z trwającymi pracami nad zmianą przepisów dotyczących części, których ponowne użycie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego lub środowisku, konieczne jest ponowne zwrócenie uwagi na zakres projektowanych regulacji. Koncentrują się one na częściach używanych i regenerowanych, nie rozwiązując problemu fabrycznie nowych części nieoryginalnych, które nie podlegają homologacji typu i których parametry mogą odbiegać od wymagań określonych przez producentów pojazdów.

Organizacje branżowe oraz przedstawiciele warsztatów wskazują między innymi na występujące w niektórych częściach zamiennych różnice w jakości materiałów, błędy kształtu, odmienne położenie otworów montażowych oraz brak informacji o odporności na korozję. Szczególne znaczenie ma to w przypadku elementów wpływających na bezpieczeństwo bierne pojazdu. Sam fakt, że część jest fabrycznie nowa, nie powinien zastępować obiektywnej weryfikacji jej właściwości, jeżeli nie została objęta obowiązkową procedurą homologacyjną.

Należy zatem wyjaśnić, w jaki sposób projektowane regulacje zostaną powiązane ze wzmocnieniem nadzoru rynku oraz czy państwo zamierza ustanowić skuteczny system kontroli nowych części mających znaczenie dla bezpieczeństwa pojazdów.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Z jakich powodów projektowane regulacje pomijają nowe części nieoryginalne, które nie są objęte obowiązkową homologacją ani równoważnym systemem weryfikacji jakości i bezpieczeństwa?

Czy ministerstwo planuje wprowadzenie obowiązkowych badań lub certyfikacji nowych części mających wpływ na bezpieczeństwo pojazdu, które nie są objęte homologacją?

Jakie instytucje odpowiadają obecnie za kontrolę takich części i nadzór nad ich wprowadzaniem do obrotu?

Czy ministerstwo rozważa powierzenie badań części akredytowanym instytutom, w których udział ma Skarb Państwa, a nie podmiotom prywatnym?

Ile badań technicznych pojazdów w latach 2023-2025 ujawniło nieprawidłowości związane z częściami zastosowanymi podczas napraw powypadkowych?

Jakie narzędzia otrzymają stacje kontroli pojazdów do weryfikacji części zastosowanych podczas napraw powypadkowych?

W jaki sposób ministerstwo zamierza usunąć wskazywaną wcześniej lukę w kontroli części nieobjętych homologacją?

Jaki jest harmonogram planowanych zmian prawnych i organizacyjnych w tym zakresie?

Z wyrazami szacunku

Paulina Matysiak
Posłanka na Sejm RP