Interpelacja nr 18921

Sekretarz stanu Wiesław Szczepański, 18.08.2026

Odpowiedź na interpelację nr 18921

w sprawie powiadamiania Sejmu o wykroczeniach drogowych posła

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Wiesław Szczepański

Warszawa, 18-08-2026

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na interpelację numer 18921 pana posła Roberta Dowhana w sprawie powiadamiania Sejmu o wykroczeniach drogowych posła uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Na wstępie należy zauważyć, że w myśl art. 10b ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora[1], w przypadku popełnienia przez posła lub senatora wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji przyjęcie przez posła lub senatora mandatu karnego albo uiszczenie grzywny w przypadku ukarania mandatem karnym zaocznym stanowi oświadczenie o wyrażeniu przez niego zgody na pociągnięcie go do odpowiedzialności w tej formie.

Z kolei praktyczne aspekty wykonywania przez Policję czynności w zakresie wykrywania wykroczeń oraz ścigania ich sprawców, które mają szczególny wpływ na poprawność realizowanych czynności wyjaśniających w sprawach o wykroczenia, zostały określone w wytycznych komendanta głównego Policji[2]. Zgodnie z § 8 wymienionego aktu, jeśli sprawcą wykroczenia jest posiadający immunitet krajowy poseł, senator, członek Parlamentu Europejskiego, rzecznik praw dziecka, prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, prezes Instytutu Pamięci Narodowej, członek Trybunału Stanu, prezes Najwyższej Izby Kontroli, rzecznik praw obywatelskich, sędzia Sądu Najwyższego, sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego, sędzia Trybunału Konstytucyjnego, sędzia lub asesor sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego oraz prokurator lub asesor jednostki prokuratury, tryb postępowania policjanta określa załącznik nr 3 do ww. wytycznych.

Zgodnie ze sposobem postępowania określonym we wskazanym załączniku w przypadku popełnienia przez posła, senatora lub członka Parlamentu Europejskiego wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji, za które zastosowano jeden ze środków oddziaływania wychowawczego określonych w art. 41 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń[3] lub gdy wyraził on zgodę na przyjęcie mandatu karnego, policjant sporządza notatkę urzędową zawierającą m.in. opis zdarzenia oraz dane identyfikujące sprawcę wykroczenia, którą przekazuje dyżurnemu jednostki Policji właściwej dla miejsca zdarzenia. Przedmiotowy dokument za pośrednictwem komendy wojewódzkiej/stołecznej Policji jest następnie przekazywany kierownikowi komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji właściwej do spraw prewencji.

Jeśli natomiast w opisanym wyżej przypadku zastosowanie jednego ze środków oddziaływania wychowawczego jest niewystarczające lub niecelowe albo sprawca wykroczenia odmówił przyjęcia mandatu karnego, wówczas za pośrednictwem komendy wojewódzkiej/stołecznej Policji do komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji właściwej do spraw prewencji jest kierowany wniosek o udzielenie pomocy prawnej w zakresie uzyskania zezwolenia na ściganie wraz z materiałami czynności wyjaśniających. W dalszej kolejności kierownik komórki organizacyjnej Komendy Głównej Policji właściwej do spraw prewencji występuje do Marszałka Sejmu, Senatu bądź Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z wnioskiem o wyrażenie zgody na pociągnięcie sprawcy do odpowiedzialności karnej za wykroczenie.

Z poważaniem

z up. Wiesław Szczepański
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

[1] Dz. U. 2024 poz. 907 z późn. zm.

[2] Wytyczne nr 3 Komendanta Głównego Policji z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie wykonywania przez Policję niektórych czynności w zakresie wykrywania wykroczeń oraz ścigania ich sprawców (Dz. Urz. KGP poz. 37 z późn. zm.).

[3] Dz. U. 2025 poz. 734 z późn. zm.