Interpelacja nr 18454

Gniezno, 8 lipca 2026 r.

Szanowny Panie Ministrze,

otrzymałem pismo od samorządowca ze Środy Wielkopolskiej, który przedstawił narastający problem w funkcjonowaniu jednostek samorządu terytorialnego, masowego wpływu za pomocą poczty elektronicznej (poczta e-mail) w zakresie skarg i wniosków, które zawierają adres nadawcy i wpisane imię i nazwisko. Jednakże często nie zawierają żadnych danych identyfikujących wnioskodawcę ani podpisu – nawet w podstawowej formie umożliwiającej weryfikację nadawcy.

Choć intencją ustawodawcy było zapewnienie szerokiej i nieskrępowanej formy wnoszenia skarg i wniosków, obecne brzmienie § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków po pierwsze zawiera zapisy o możliwości wnoszenia za pomocą dalekopisu czy telefaksu, telegrafu czyli urządzeń raczej już historycznych.

Dodatkowo wnoszenie skarg i wniosków za pomocą poczty elektronicznej w praktyce umożliwia składanie anonimowych, często powielanych lub automatycznie generowanych skarg i wniosków, które w znaczący sposób obciążają pracę urzędu. W skrajnych przypadkach prowadzi to do paraliżu bieżącej działalności administracyjnej, angażując znaczne zasoby kadrowe kosztem realizacji innych, ustawowych zadań gminy.

Jednocześnie – jak wskazuje samorządowiec – wątpliwość budzi § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, który stanowi, że: skargi i wnioski niezawierające imienia i nazwiska (nazwy) oraz adresu wnoszącego pozostawia się bez rozpoznania. W tym ostatnim przypadku niezwykle ważne jest jednoznaczne określenie, czy adres poczty elektronicznej spełnia wymogi § 8, czy też skargę, w której wnoszący nie podał adresu (zamieszkania) należy pozostawić bez rozpoznania.

W ocenie samorządowca zasadne byłoby rozważenie wprowadzenia rozwiązań, które będą adekwatne do możliwości komunikacji, jakie są możliwe drogą elektroniczną np. z wykorzystaniem e-Doręczeń.

Podkreśla, że postulowane zmiany nie zmierzałyby do ograniczenia konstytucyjnego prawa obywateli do składania skarg i wniosków, lecz do zapewnienia równowagi pomiędzy tym prawem a sprawnym i efektywnym funkcjonowaniem administracji publicznej.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o odpowiedzi na pytania:

Czy w świetle powyższej argumentacji merytorycznej przedstawiciela samorządów terytorialnych, zasadne jest podjęcie prac nad nowelizacją rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, w szczególności w zakresie formy wnoszenia skarg i wniosków?

Czy trwają obecnie prace w Kancelarii Premiera, których celem jest zmiana postulowanych przepisów prawa?

Jak opisany w interpelacji problem jest rozwiązywany w praktyce działania administracji rządowej?

Z wyrazami szacunku

Poseł Tadeusz Tomaszewski