Interpelacja nr 18380

Szanowna Pani Minister,

projekt ustawy wdrażającej ROP (UC100) przewiduje obowiązek nieodpłatnego podawania wody z kranu w gastronomii, który wykracza poza standard przewidziany w prawie unijnym. Rozwiązanie to jest postrzegane jako przykład tzw. gold-platingu oraz nadmiernej regulacji, ingerującej szczegółowo w sposób obsługi klienta. Jednocześnie rodzi ono dodatkowe koszty operacyjne i pozostawia szereg wątpliwości praktycznych. Z perspektywy systemowej zasadne wydaje się powrócenie do bardziej elastycznej formuły, opartej na zachęcie, zgodnej z podejściem unijnym.

Kwestia naczyń – czy szklane, czy plastikowe? Plastikowe, to co z utylizacją, a szklane to co z myciem i suszeniem? Wystawiać paragon zerowy, usługę? Co z kosztami? Czy klient musi coś zamówić? Czy tylko usiąść w restauracji? Jakie kary będą za brak podania wody? Czy kranówka w każdym mieście jest taka sama? Mówi się, że na jedną osobę musi być pół litra wody. A jak będzie mniej nalane, to kara, a więcej to doliczyć do rachunku?

Ktoś z urzędników, a może posłów, zobaczył, jak to jest w USA, i chciał strasznie błysnąć. Tego rynku i regulacji nie można porównywać ani przenosić ich standardów na Polskę.

Wolałbym VAT zerowy na wodę, niż bawienie się w kubki plastikowe i kranówkę, czasami koloru Fanty lub oranżady.