Interpelacja nr 18246

Szanowna Pani Minister,

jednym z podstawowych obowiązków państwa jest ochrona pamięci narodowej oraz prowadzenie skutecznej polityki historycznej zarówno wobec własnych obywateli, jak i społeczności międzynarodowej. Szczególnego znaczenia nabiera to w odniesieniu do zbrodni dokonanych przez OUN-UPA na obywatelach Rzeczypospolitej, które pozostają jedną z najboleśniejszych kart wspólnej historii Polski i Ukrainy.

Ostatnie wydarzenia pokazują, że wiedza o tych wydarzeniach nadal pozostaje niewystarczająca, a polityka historyczna prowadzona przez państwo polskie wymaga oceny pod kątem jej skuteczności.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Jakie programy dotyczące upamiętnienia ofiar zbrodni OUN-UPA realizowało ministerstwo w latach 2024-2026?

Jakie środki finansowe przeznaczono na te działania w 2024 r., 2025 r., I półroczu 2026 r.?

Ile publikacji naukowych, popularnonaukowych i edukacyjnych dofinansowano?

Ile z nich zostało przetłumaczonych na język ukraiński?

Czy ministerstwo finansowało filmy dokumentalne dotyczące tej tematyki?

Czy wspierano produkcję materiałów edukacyjnych przeznaczonych dla odbiorców zagranicznych?

Ile konferencji naukowych poświęconych zbrodniom OUN-UPA zostało dofinansowanych?

Czy ministerstwo współpracuje z Instytutem Pamięci Narodowej w zakresie popularyzacji wiedzy historycznej poza granicami Polski?

Jakie działania skierowano bezpośrednio do odbiorców ukraińskich?

Czy finansowano wystawy prezentowane na Ukrainie?

Czy wspierano tłumaczenie źródeł historycznych na język ukraiński?

Czy prowadzono projekty skierowane do ukraińskich nauczycieli, muzeów lub uczelni?

Jakie działania podjęto w zakresie digitalizacji dokumentów dotyczących zbrodni OUN-UPA?

Ilu młodych badaczy otrzymało granty dotyczące tej tematyki?

Ile miejsc pamięci odnowiono lub objęto wsparciem finansowym?

Jakie działania podjęto na rzecz identyfikacji i godnego upamiętnienia ofiar?

Czy ministerstwo prowadzi ocenę skuteczności polityki historycznej dotyczącej tej problematyki?

Jakie wskaźniki służą ocenie skuteczności tych działań?

Czy przygotowano wieloletnią strategię promocji wiedzy historycznej za granicą?

Czy ministerstwo planuje uruchomienie specjalnego programu edukacyjnego skierowanego do społeczeństwa ukraińskiego, obejmującego publikacje, filmy, wystawy, projekty naukowe i działania internetowe?

Czy rozważane jest utworzenie stałego programu grantowego poświęconego badaniom nad zbrodniami dokonanymi na obywatelach II Rzeczypospolitej przez nacjonalistów ukraińskich?

Czy ministerstwo zamierza przedstawić publiczny raport podsumowujący działania państwa w zakresie ochrony pamięci o ofiarach tych wydarzeń oraz popularyzacji wiedzy historycznej poza granicami Polski?