Interpelacja nr 17743

Podsekretarz stanu Jurand Drop, 13.07.2026

Odpowiedź w pliku (PDF): i17743-o1.pdf (PDF)

Sekretarz stanu Czesław Mroczek, 15.07.2026

Odpowiedź na interpelację nr 17743

w sprawie obciążeń finansowych JST kosztami usuwania, przechowywania i ubezpieczania porzuconych pojazdów

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek

Warszawa, 15-07-2026

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na interpelację numer 17743 Pani Poseł Krystyny Sibińskiej, Pani Poseł Iwony Karolewskiej, Pani Poseł Zofii Czernow, Pana Posła Piotra Głowskiego oraz Pana Posła Janusza Cichonia w sprawie obciążeń finansowych JST kosztami usuwania, przechowywania i ubezpieczania porzuconych pojazdów[1], z uwzględnieniem stanowiska Komendy Głównej Policji, uprzejmie przedstawiam następujące informacje, pozostające w zakresie właściwości Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Na wstępie należy wskazać, że usunięcie pojazdu z drogi, a następnie przechowywanie go na parkingu depozytowym, stanowi ingerencję w konstytucyjnie chronione prawa jednostki. Wskazane czynności prowadzą do ograniczenia prawa własności, gdyż właściciel lub posiadacz zostaje czasowo pozbawiony faktycznego władztwa nad należącą do niego rzeczą. Przepadek tej rzeczy jest działaniem ostatecznym. Ze względu na powyższe właścicielowi (posiadaczowi) pojazdu należy zapewnić możliwość wyrażenia swojej woli co do postępowania ze swoją własnością.

Na uwagę zasługuje fakt, że w przypadku usunięcia pojazdu w trybie art. 50a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym[2], organ kontroli, przy wydawaniu dyspozycji usunięcia pojazdu, nie ma żadnego kontaktu z jego właścicielem lub użytkownikiem. Zatem dopiero dalsze czynności obejmują ustalenie właściciela i powiadomienie go o usunięciu pojazdu oraz o konsekwencjach nieodebrania go w oznaczonym czasie. Z kolei odnosząc się do usuwania pojazdów w trybie art. 130a wskazanej ustawy trzeba zwrócić uwagę na fakt, że pierwotnie obowiązujący 6-miesięczny okres obecnie uległ skróceniu do 3 miesięcy. Po tym czasie starosta występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz powiatu – w przypadku nieodebrania go przez uprawnionego. Wówczas niezbędne jest ustalenie i powiadomienie właściciela pojazdu o procedurze.

Należy zauważyć, że okoliczności powodujące nieużywanie bądź nieodbieranie z parkingu depozytowego pojazdu często mają charakter obiektywny. Można tu przykładowo wskazać pogorszenie stanu zdrowia, długotrwałą podróż służbową, czy sytuację ekonomiczną. Analiza obowiązujących rozwiązań prawnych we wskazanym obszarze prowadzi do wniosku, że terminy, po których pojazdy ulegają przepadkowi, określone w art. 50a i art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, należy uznać za optymalne.

Jednocześnie pragnę poinformować, że w resorcie spraw wewnętrznych i administracji prowadzone są prace nad dwoma pakietami propozycji zmian legislacyjnych, przekazanymi przez przedstawicieli strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. Obecnie – na etapie poprzedzającym wpis do Wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów – jest procedowany drugi pakiet propozycji zmian, tzw. „Pakiet 2.0” (Decentralizacja Państwa i przywracanie kompetencji jednostkom samorządu terytorialnego). Przedłożone propozycje zmian obejmują szeroki obszar tematyczny, w ramach którego znajduje się propozycja zmiany art. 130a ustawy – Prawo o ruchu drogowym, będąca wynikiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 grudnia 2018 r. (sygn. akt K 6/17). W ww. wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł, że:

art. 130a ust. 5c ustawy – Prawo o ruchu drogowym w zakresie, w jakim przewiduje, że pojazd usunięty z drogi w przypadkach określonych w art. 130a ust. 1 i 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym pozostaje na parkingu strzeżonym wyznaczonym przez starostę do czasu uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie;

art. 130a ust. 7 pkt 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym

– są niezgodne z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.[3]

Zgodnie z ww. wyrokiem, wskazane przepisy prawa utraciły moc obowiązującą z upływem 9 (dziewięciu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej[4], czyli z dniem 13 września 2019 r.

Według opinii przedstawicieli strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego powstała luka, która polega na braku ustawowego terminu wniesienia opłaty za usunięcie i parkowanie pojazdu oraz trybu jej dochodzenia. Zgłoszona propozycja ma na celu doprecyzowanie zasad pobierania opłat oraz zrealizowanie wskazań Trybunału Konstytucyjnego.

Z poważaniem

z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

[1] Przekazaną również przez Ministra Infrastruktury, pismem Pana Stanisława Bukowca, Sekretarza Stanu w Ministerstwie Infrastruktury z 6 lipca 2026 r., sygn. DTD-10-054.18.2026, Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zgodnie z właściwością.

[2] Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.

[3] Dz. U. Nr 78, poz. 483

[4] Dz. U. z 2018 r. poz. 2322