Interpelacja nr 17433

Szanowny Panie Premierze,

składam interpelację poselską w sprawie kompromitującej państwo interwencji służb, jaka miała miejsce w dniu 23 maja br. w rodzinnym mieszkaniu Pana Prezydenta Karola Nawrockiego. Od tego wydarzenia w wielu komentarzach medialnych przewija się interpretacja tego karygodnego wydarzenia jako wyniku prowokacji ze strony rosyjskich służb specjalnych, a fałszywe wezwanie służb do domu rodziców prezydenta mogło być elementem szerszej operacji wywiadowczej (m.in. łącznie z wcześniejszymi prowokacjami wobec niezależnych podmiotów medialnych), której celem jest podważanie zaufania obywateli do państwa i ośmieszanie służb ratunkowych.

Biorąc pod uwagę reakcję służb na wymienione prowokacje (rosyjskie?), na pierwszy plan wysuwają się pytania o faktyczne funkcjonowanie w Polsce systemu cyberochrony najważniejszych osób w państwie, jego koordynacji, współdziałania instytucji składowych, analizy danych i wyciągania wniosków.

W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy aktualnie faktycznie funkcjonuje system ochrony cybernetycznej dedykowany do osłony najważniejszych osób w państwie?

2. Który minister w aktualnej Radzie Ministrów odpowiada bezpośrednio za jego funkcjonowanie?

3. Która z instytucji państwowych - Krajowy System Cyberbezpieczeństwa (KSC) zarządzany przez Ministerstwo Cyfryzacji, CSIRT GOV (Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego) prowadzony przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, struktury Służby Ochrony Państwa, czy może policyjne Centralne Biuro Zwalczania Cyberprzestepczości - jest odpowiedzialna za organizację, nadzór i realizację owego systemu?

4. Czy system ochrony najważniejszych osób w państwie zawiera określone elementy:

- wydzielone zespół/zespoły osobowe (liczba),
- wydzielone systemy IT i łączności zapewniające wymianę danych pomiędzy zespołami/członkami zespołu w trybie całodobowym (jakie i ile),
- wypracowane procedury pozyskiwania danych z wszystkich instytucji w trybie online (jakie),
- zespół analityków, stosowne zabezpieczenie sprzętowe, programowe itp. umożliwiające analizę danych kluczowych (np. weryfikacja i przypisanie adresów zgłoszeń do ochranianych obiektów) w trybie online (ile i jakie),
- możliwości techniczne (np. narzędzia AI) umożliwiające natychmiastową reakcję systemu ochrony (w przypadku prowokacji wobec prezydenta RP pomiędzy pierwszym wezwaniem „do pożaru” a drugim wezwaniem „do nieprzytomnej osoby” minęło 15 minut)?

5. Czy w związku z faktem, że Prokuratura Okręgowa w Gdańsku prowadząca śledztwo w sprawie fałszywego zgłoszenia o zagrożeniu zdrowia i życia w mieszkaniu w Gdańsku (sprawa dotyczy rodziny prezydenta Karola Nawrockiego) przekazała dochodzenie do Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości, to właśnie ta ostatnia instytucja przejęła wiodącą rolę w zakresie cyberbezpieczeństwa prezydenta RP?

6. Czy powyższe delegowanie zadań do Policji stanowi o braku zaufania do kompetencji ABW (to ta struktura odpowiada ustawowo za kontrwywiadowczą ochronę najważniejszych osób w państwie, posiada wyodrębniony do tego pion operacyjny, prowadzi CSIRT GOV i odpowiednie uprawnienia śledcze)?

7. Czy też przekazanie do prowadzenia dochodzenia strukturom Policji spowodowane jest faktem, że nie mamy do czynienia z elementem działań wywiadowczych, tylko brutalną prowokacją polityczną wobec prezydenta RP?

Odpowiedzi na te pytania pozwolą na rozwianie wątpliwości co do stopnia bezpieczeństwa m.in. prezydenta RP oraz stabilności wewnętrznej państwa w chwili kryzysu. Pomogą wyjaśnić również opinii publicznej przyczyny chaosu w działaniach służb publicznych w sytuacji ataku na głowę państwa.