Interpelacja nr 17351

na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora

Obserwowana obecnie kampania programu SAFE coraz bardziej przypomina działania marketingowe znane z kampanii politycznych, a nie komunikację dotyczącą bezpieczeństwa państwa. Profesjonalnie przygotowane spoty, szeroka emisja telewizyjna oraz intensywna obecność w mediach społecznościowych rodzą pytania, czy celem programu jest rzeczywiste zwiększanie bezpieczeństwa obywateli, czy raczej budowa politycznego przekazu obecnego rządu.

W ostatnich miesiącach Polacy coraz częściej obserwują sytuacje, w których strategiczne obszary państwa stają się elementem marketingu politycznego. Bezpieczeństwo narodowe nie może być jednak wykorzystywane jako narzędzie PR-owe służące poprawie notowań rządzących.

Niepokój budzi również brak przejrzystości dotyczącej:

autorów strategii komunikacyjnej programu,

udziału firm doradczych,

konsultacji z KPRM,

oraz celów wizerunkowych kampanii.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Kto odpowiada za strategię komunikacyjną programu SAFE?

Czy przy tworzeniu kampanii korzystano z usług zewnętrznych doradców politycznych lub wizerunkowych?

Jakie cele komunikacyjne określono dla kampanii SAFE?

Czy KPRM posiada badania opinii publicznej dotyczące skuteczności kampanii?

Czy program SAFE był analizowany pod kątem wpływu na wizerunek rządu?

Kto zatwierdzał scenariusze i treści spotów reklamowych?

Czy kampania będzie rozszerzana przed kolejnymi kampaniami wyborczymi?

Czy KPRM uznaje za właściwe wykorzystywanie bezpieczeństwa państwa do budowy przekazu politycznego?

Jakie konkretne efekty operacyjne dla bezpieczeństwa państwa osiągnięto dzięki programowi SAFE poza działaniami promocyjnymi?

Polacy oczekują realnego wzmacniania bezpieczeństwa państwa, a nie kosztownego marketingu politycznego finansowanego z publicznych pieniędzy.

Z wyrazami szacunku

Wiesław Krajewski
Olga Semeniuk-Patkowska