Interpelacja nr 17187

Szanowny Panie Ministrze,

działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, składam interpelację w sprawie konieczności nowelizacji ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa (Dz. U. 2024 poz. 1662, z późn. zm.).

Obecna konstrukcja prawna, określająca katalog podmiotów uprawnionych do ubiegania się o środki z Funduszu Cyberbezpieczeństwa na tzw. świadczenie teleinformatyczne, w sposób nieuzasadniony pomija specjalistów zatrudnionych w jednostkach samorządu terytorialnego (JST). Prowadzi to do niebezpiecznego paradoksu legislacyjnego oraz osłabia odporność cyfrową państwa na poziomie lokalnym.

Uzasadnienie

Zgodnie z ustawą o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (KSC) na jednostki samorządu terytorialnego nałożono szereg rygorystycznych obowiązków w zakresie ochrony systemów informatycznych, obsługi incydentów oraz współpracy z CSIRT poziomu krajowego. Samorządy zarządzają infrastrukturą krytyczną (wodociągi, energetyka cieplna, transport) oraz przetwarzają dane wrażliwe milionów obywateli. Mimo to specjaliści odpowiedzialni za realizację tych zadań w JST zostali wykluczeni z systemu dodatków płacowych, które przysługują ich odpowiednikom w administracji rządowej czy służbach specjalnych.

Kluczowe argumenty przemawiające za zmianą przepisów to:

1) ekstremalna presja płacowa i brak konkurencyjności: samorządy nie są w stanie konkurować o ekspertów IT z sektorem prywatnym. Brak możliwości dopłat do wynagrodzeń sprawia, że urzędy miast i gmin stają się „szkołą kadrową”, z której najlepsi specjaliści odchodzą po zdobyciu doświadczenia, co drastycznie obniża poziom bezpieczeństwa lokalnych systemów;

2) paradoks „najsłabszego ogniwa”: skoro cyberbezpieczeństwo państwa jest systemem naczyń połączonych, to wykluczenie finansowe samorządów tworzy luki, które mogą zostać wykorzystane przez grupy hakerskie lub obce służby. Atak na systemy dużego miasta jest dla stabilności państwa tak samo groźny, jak atak na ministerstwo;

3) merytoryczna spójność zadań: osoby zatrudnione w samorządach wykonują zadania tożsame z tymi, które ustawa definiuje jako uprawniające do świadczenia (m.in. zapobieganie, wykrywanie i reagowanie na incydenty). Podział na „rządowych” i „samorządowych” obrońców cyberprzestrzeni jest w tym kontekście sztuczny i szkodliwy.

W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Czy Ministerstwo Cyfryzacji dostrzega zagrożenie wynikające z odpływu kadr ds. cyberbezpieczeństwa z jednostek samorządu terytorialnego do sektora prywatnego oraz innych instytucji publicznych objętych dodatkami?

Jak ministerstwo uzasadnia fakt, że ustawa o KSC nakłada na samorządy obowiązki równe administracji rządowej, podczas gdy ustawa o szczególnych zasadach wynagradzania osób realizujących zadania z zakresu cyberbezpieczeństwa odmawia im analogicznego wsparcia finansowego?

Czy zostaną podjęte pilne prace legislacyjne mające na celu nowelizację art. 5 przedmiotowej ustawy, aby umożliwić dopłacanie do wynagrodzeń kluczowych specjalistów cyberbezpieczeństwa w samorządach ze środków Funduszu Cyberbezpieczeństwa?