Interpelacja nr 17157

Szanowny Panie Ministrze,

projekt Centralnego Portu Komunikacyjnego, od początku traktowany przez parlamentarzystów Prawa i Sprawiedliwości jako fundament skoku cywilizacyjnego naszej ojczyzny, to program o znacznie szerszym wymiarze niż tylko budowa lotniska przesiadkowego. Jego rdzeniem i największą wartością dodaną jest radykalna przebudowa układu komunikacyjnego państwa poprzez system tzw. szprych kolejowych.

Jednym z najważniejszych elementów tego układu jest szprycha nr 7 (odcinek z Centralnej Magistrali Kolejowej przez Kielce, Busko-Zdrój, Tarnów do Nowego Sącza). W debacie o tym projekcie stanowczo zbyt często zapomina się o jego holistycznym i makroekonomicznym znaczeniu. Szprychy nie miały służyć wyłącznie do szybkiego dowożenia pasażerów do CPK czy Warszawy. Ich fundamentalną rolą, zwłaszcza w przypadku linii biegnących na południe, jest otwarcie Polski na międzynarodowe szlaki komunikacyjne i tworzenie wydajnych, transeuropejskich korytarzy transportowych.

Patrząc z perspektywy mojego regionu - Sądecczyzny, a także sąsiadującej ziemi tarnowskiej oraz województwa świętokrzyskiego - budowa tego korytarza to absolutne "być albo nie być" dla dalszego rozwoju gospodarczego. Przedłużenie funkcjonalności tej linii z Nowego Sącza do przejścia granicznego w Muszynie tworzy najkrótszy i najbardziej naturalny środkowy korytarz kolejowy łączący centralną Polskę przez Słowację z południem Europy (węzły w Budapeszcie i Wiedniu, a docelowo basen Morza Śródziemnego).

Inwestycja ta ma kolosalne znaczenie dla przemysłu zlokalizowanego w południowo-wschodniej Polsce. Taki układ komunikacyjny to potężny impuls rozwojowy dla transportu towarowego (cargo). Należy tu wskazać nie tylko na strategiczne interesy Grupy Azoty w Tarnowie, dla której sprawny korytarz na osi północ-południe jest niezbędny do optymalizacji łańcuchów dostaw i eksportu, ale także na wysoce zurbanizowane i uprzemysłowione tereny Sądecczyzny. Działające tam prężnie linie produkcyjne i duże polskie przedsiębiorstwa potrzebują niezawodnej, przepustowej kolei towarowej, aby utrzymać swoją konkurencyjność na rynkach europejskich.

Ten projekt to nie tylko naprawa wieloletnich zaniedbań i wykluczenia komunikacyjnego południa, ale realna inwestycja w zwiększenie odporności logistycznej i gospodarczej państwa.

W związku z powyższym, oczekując podjęcia przez Ministerstwo Infrastruktury stanowczych i szybkich działań kontynuujących ten strategiczny projekt, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

Na jakim dokładnie etapie planistycznym znajduje się obecnie projekt budowy linii kolejowej wchodzącej w skład tzw. szprychy nr 7 na odcinku Kielce-Tarnów-Nowy Sącz?

Czy zabezpieczono pełne finansowanie na przygotowanie kompleksowej dokumentacji projektowej oraz wykup gruntów dla tej inwestycji? Jakie środki są przewidziane na ten cel w bieżących planach finansowych?

Jak wygląda zaktualizowany harmonogram realizacji tej inwestycji? Proszę o podanie przewidywanych terminów zakończenia prac planistycznych, uzyskania decyzji środowiskowych oraz ostatecznego rozpoczęcia i zakończenia prac budowlanych.

W jakim docelowym kształcie technicznym ma przebiegać ta linia? Czy zakładane parametry infrastruktury (prędkość projektowa, nacisk na oś, systemy sterowania) w pełni uwzględniają możliwość prowadzenia ciężkiego transportu towarowego, niezbędnego dla przemysłu zlokalizowanego na Tarnowszczyźnie i Sądecczyźnie?

Czy Ministerstwo Infrastruktury (lub spółki podległe) prowadzi zaawansowany dialog i koordynację działań z innymi kluczowymi instytucjami państwowymi (np. Wody Polskie, Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, zarządcy dróg) w celu płynnego zaplanowania przebiegu linii na tym wymagającym, podgórskim terenie?

Czy rząd podejmuje obecnie rozmowy dyplomatyczne i techniczne ze stroną słowacką w celu synchronizacji przepustowości i modernizacji linii po obu stronach granicy (przejście w Muszynie), aby szprycha nr 7 mogła płynnie pełnić rolę pełnoprawnego, międzynarodowego korytarza transportowego na południe Europy?