Interpelacja nr 16894

Szanowny Panie Ministrze,

do opinii publicznej dotarły bulwersujące informacje, zgodnie z którymi w jednostkach wojskowych wdrażane są procedury związane z ewidencjonowaniem, gromadzeniem i rozliczaniem opakowań objętych systemem kaucyjnym.

Według publikacji medialnych Inspektorat Wsparcia Sił Zbrojnych miał kierować do jednostek zalecenia organizacyjne w tym zakresie, a w niektórych przypadkach obowiązki te mają spadać m.in. na szefów kompanii oraz personel odpowiedzialny za logistykę i administrację pododdziałów.

Szczególne oburzenie budzi informacja, że Siły Zbrojne RP miały wcześniej zabiegać o wyłączenie z tych rozwiązań, lecz bezskutecznie. Oznaczałoby to, że rząd świadomie zignorował argumenty wojska i naraził armię na dodatkowe koszty organizacyjne oraz kadrowe.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Czy Ministerstwo Obrony Narodowej potwierdza, że w jednostkach wojskowych wdrożono procedury związane z segregacją, ewidencją, magazynowaniem i zwrotem opakowań objętych systemem kaucyjnym?

Ile jednostek wojskowych zostało objętych tego rodzaju instrukcjami lub wytycznymi?

Jakie komórki organizacyjne, stanowiska służbowe lub grupy żołnierzy zostały zobowiązane do realizacji tych zadań?

Ilu żołnierzy zawodowych oraz pracowników resortu obrony angażowanych jest obecnie w czynności związane z systemem kaucyjnym?

Ile roboczogodzin miesięcznie pochłania realizacja tych obowiązków w skali całych Sił Zbrojnych RP?

Czy prawdą jest, że część obowiązków powierzono szefom kompanii, podoficerom oraz personelowi odpowiedzialnemu za logistykę pododdziałów? Jeśli tak – kto wydał zgodę na takie rozwiązanie?

Czy MON występowało do Ministerstwa Klimatu i Środowiska lub innych organów o wyłączenie Sił Zbrojnych RP z systemu kaucyjnego? Jeśli tak – kiedy, w jakiej formie i z jakim skutkiem?

Jakie stanowisko w tej sprawie zajął Pan Minister osobiście? Czy uznał Pan, że angażowanie żołnierzy w zbieranie butelek jest zgodne z interesem bezpieczeństwa państwa?

Czy sporządzono analizę wpływu tych obowiązków na gotowość bojową, proces szkolenia, dyscyplinę czasu służby i wykorzystanie kadr wojskowych?

Jakie są roczne koszty organizacyjne wdrożenia systemu kaucyjnego w wojsku (transport, magazynowanie, ewidencja, obsługa administracyjna)?

Czy MON potwierdza medialne doniesienia, według których brak uczestnictwa w systemie miałby generować dla armii wielomilionowe straty finansowe? Jeśli tak – proszę o przedstawienie szczegółowych wyliczeń.

Czy w ocenie MON właściwe jest, aby w czasie intensywnej rozbudowy armii i napiętej sytuacji geopolitycznej żołnierze wykonywali zadania zastępcze niemające związku z obronnością?

Czy resort planuje pilną nowelizację przepisów i pełne wyłączenie Sił Zbrojnych RP z systemu kaucyjnego? Jeśli nie – dlaczego?

Czy przeprowadzono konsultacje z Dowództwem Generalnym Rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoratem Wsparcia Sił Zbrojnych oraz dowódcami jednostek przed wdrożeniem tych rozwiązań?

Kto poniesie odpowiedzialność polityczną i urzędniczą za doprowadzenie do sytuacji, w której żołnierz Wojska Polskiego zamiast szkolić się do walki ma zajmować się obsługą systemu kaucyjnego?