Interpelacja nr 16878

Szanowny Panie Ministrze,

rozpoznanie radioelektroniczne stanowi jeden z kluczowych elementów współczesnych systemów bezpieczeństwa i obronności państwa. W tym kontekście pojawia się sprawa local content. Eksperci w przestrzeni medialnej zadają na ten temat pytania.

W związku z tym proszę o odpowiedź:

Czy w ostatnich latach Ministerstwo Obrony Narodowej przeprowadziło analizę dotyczącą stanu krajowych kompetencji projektowych w obszarze rozpoznania radioelektronicznego? Jeżeli tak – proszę o wskazanie daty jej sporządzenia, instytucji odpowiedzialnej za jej przygotowanie oraz najważniejszych wniosków wynikających z tej analizy.

Ile podmiotów działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada – według wiedzy MON – pełne kompetencje projektowania i rozwoju systemów rozpoznania radioelektronicznego?

Czy MON posiada dokument określający docelową architekturę systemów rozpoznania radioelektronicznego w Siłach Zbrojnych RP, w tym zasady integracji systemów pozyskiwanych od różnych dostawców? Jeżeli tak – proszę o wskazanie jego nazwy, daty opracowania oraz jednostki organizacyjnej odpowiedzialnej za jego przygotowanie.

Czy w procesach pozyskiwania systemów rozpoznania radioelektronicznego analizowany jest poziom realnego local content, rozumianego jako udział krajowych kompetencji projektowych, oprogramowania i własności intelektualnej?

Czy MON przeprowadza analizy ryzyka powstawania tzw. wysp technologicznych, czyli systemów pozyskiwanych od różnych dostawców bez możliwości ich pełnej integracji w ramach krajowej architektury rozpoznania? Jeżeli tak – jakie mechanizmy zapobiegające powstawaniu takich „wysp technologicznych” są stosowane?

Czy w przypadku pozyskiwania systemów rozpoznania radioelektronicznego od dostawców zagranicznych zapewniany jest dostęp do wiedzy technologicznej umożliwiającej ich rozwój oraz integrację z krajowymi systemami bezpieczeństwa oraz pełne wykorzystanie ich potencjału operacyjnego?

Czy MON prowadzi długoterminową politykę utrzymania w Polsce kompetencji projektowania systemów rozpoznania radioelektronicznego, a jeżeli tak – jakie instrumenty są w tym celu stosowane?

Czy MON posiada strategię zapewnienia realnego local content w systemach bezpieczeństwa państwa w obszarach technologicznych o kluczowym znaczeniu dla obronności?

Czy MON analizuje ryzyko utraty krajowych kompetencji technologicznych w obszarze rozpoznania radioelektronicznego w kontekście realizowanych oraz planowanych programów modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP?

Z poważaniem

Joanna Kluzik-Rostkowska