Interpelacja nr 16868

Szanowna Pani Minister,

z doniesień medialnych wynika, że w ramach przygotowywanego dokumentu strategicznego dotyczącego odbudowy zasobów przyrodniczych oraz realizacji zobowiązań wynikających z polityki Unii Europejskiej rozważane są działania mające na celu ograniczenie wpływu hodowli pszczoły miodnej na populacje dzikich zapylaczy. Wśród proponowanych rozwiązań wskazuje się m.in. możliwość wprowadzenia regulacji dotyczących maksymalnego zagęszczenia uli, ograniczeń lokalizacji pasiek – zwłaszcza w miastach i na obszarach chronionych, a także stopniowego wycofywania pasiek z dachów budynków publicznych.

Z dostępnych analiz wynika, że projektowane działania mogą oznaczać istotną zmianę podejścia państwa do sektora pszczelarskiego – od dotychczasowego wspierania rozwoju pasiek w kierunku ich silniejszej regulacji oraz podporządkowania celom ochrony bioróżnorodności. W szczególności wskazuje się na potrzebę przeciwdziałania zjawisku tzw. przepszczelenia, czyli nadmiernego zagęszczenia rodzin pszczelich na danym obszarze.

Eksperci podnoszą, że zbyt duża liczba pszczół miodnych może prowadzić do konkurencji o ograniczone zasoby pokarmowe oraz sprzyjać rozprzestrzenianiu się chorób między pszczołami hodowlanymi a dzikimi zapylaczami. Jednocześnie jednak podkreśla się, że celem proponowanych działań nie jest likwidacja pszczelarstwa, lecz utrzymanie równowagi pomiędzy różnymi grupami zapylaczy.

Pomimo tych wyjaśnień, planowane kierunki zmian budzą poważne obawy środowiska pszczelarskiego. Przedstawiciele branży wskazują, że proponowane regulacje mogą prowadzić do ograniczenia działalności pasiek, spadku produkcji miodu, a także negatywnie wpłynąć na rolnictwo, które w znacznym stopniu zależy od zapylania przez pszczołę miodną. Podnoszony jest również argument, że pszczoły odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa żywnościowego oraz stabilności ekosystemów rolniczych.

Warto również zauważyć, że projektowane zmiany wpisują się w szerszy kontekst unijnych zobowiązań dotyczących ochrony zapylaczy, w tym obowiązku odwrócenia trendu spadku liczebności dzikich gatunków owadów zapylających (...). Jednakże sposób implementacji tych założeń na poziomie krajowym powinien uwzględniać zarówno potrzeby ochrony przyrody, jak i interesy gospodarcze oraz społeczne związane z funkcjonowaniem sektora pszczelarskiego.

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:

1. Jakie są rzeczywiste założenia Ministerstwa Klimatu i Środowiska dotyczące ograniczania liczby oraz lokalizacji pasiek pszczoły miodnej w Polsce?

2. Dlaczego ministerstwo rozważa wprowadzenie ograniczeń w funkcjonowaniu pasiek, które stanowią kluczowy element systemu zapylania roślin uprawnych?

Z uwagi na znaczenie tej kwestii dla rolnictwa, bezpieczeństwa żywnościowego oraz ochrony bioróżnorodności, proszę o udzielenie szczegółowej odpowiedzi wraz z przedstawieniem analiz, ekspertyz oraz dokumentów stanowiących podstawę dla rozważanych działań.

Z poważaniem