Interpelacja nr 16593

Panie Premierze,

działając w wykonaniu uchwały Parlamentarnego Zespołu Przeciwdziałania Bezprawiu z dnia 26 marca 2025 r., zwracam się z interpelacją dotyczącą jednej z najbardziej bulwersujących spraw ostatnich lat, związanej z wydarzeniami na terenie Kłodzka.

Stan faktyczny i uzasadnienie

W ostatnich dniach opinią publiczną wstrząsnęły doniesienia dotyczące przestępstw pedofilskich oraz czynów o charakterze zoofilskim, powiązanych z osobami funkcjonującymi w przestrzeni publicznej. Sprawa ta nie ma charakteru incydentalnego, lecz rodzi pytania o szerszy problem reakcji środowisk politycznych na tego rodzaju zagrożenia.

Jednym z najbardziej wstrząsających przykładów jest sprawa byłej działaczki Koalicji Obywatelskiej z Kłodzka, która została skazana na karę 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za nieudzielenie pomocy małoletniej córce, będącej przez wiele lat ofiarą przestępstw pedofilskich.

Sprawa ta pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością jej męża, który został skazany na 25 lat pozbawienia wolności za gwałty na małoletnich, czyny o charakterze zoofilskim oraz ich utrwalanie. Łącznie przypisano mu szereg ciężkich przestępstw o szczególnie drastycznym charakterze.

Sprawa nabiera dodatkowego znaczenia z uwagi na aktywność skazanej w życiu publicznym. Była ona zaangażowana w działalność polityczną, uczestniczyła w kampaniach wyborczych oraz była znana lokalnym działaczom i politykom. W przestrzeni publicznej pojawiły się liczne materiały wskazujące na jej obecność w otoczeniu prominentnych przedstawicieli Platformy Obywatelskiej.

Wśród osób, z którymi była kojarzona, wymieniana jest m.in. Monika Wielichowska, która do chwili obecnej nie przedstawiła jednoznacznych wyjaśnień dotyczących tej relacji ani swojej wiedzy o sprawie.

Brak jasnej reakcji ze strony osób pełniących najwyższe funkcje publiczne budzi poważne wątpliwości opinii publicznej. Funkcja wicemarszałka Sejmu wymaga szczególnej odpowiedzialności, przejrzystości oraz zdolności do reagowania w sytuacjach kryzysowych.

W tym kontekście należy zauważyć, że brak jednoznacznych i wyczerpujących wyjaśnień może prowadzić do utraty zaufania obywateli do instytucji państwa oraz negatywnie wpływać na wizerunek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Sprawa wywołała również reakcje w samym środowisku politycznym. Jacek Protasiewicz wskazał:

„Kłodzko to w sumie nieduże miasto. Zwyrodnialców tam nie ma zbyt dużo, więc wiara w to, że ludzie nie wiedzieli, skoro akta znane były policji, jest objawem ogromnej niedojrzałości politycznej. Mówiąc najdelikatniej.”

Ponadto w przestrzeni publicznej odnotowano wypowiedź radnego województwa dolnośląskiego Marcina Borysa, który apelował do Moniki Wielichowskiej o „stanęcie w prawdzie” w związku z tą sprawą.

Dodatkowe wątpliwości budzą działania prokuratora generalnego Waldemara Żurka, który zainteresował się sprawą na etapie podejmowania decyzji o ewentualnym wniesieniu apelacji.

Mówiąc wprost: pojawia się pytanie, czy działania te mają charakter wyłącznie nadzorczy, czy też mogą być odbierane jako próba wpływu na dalszy bieg postępowania.

W świetle powyższego opinia publiczna ma prawo oczekiwać pełnej transparentności oraz jednoznacznych odpowiedzi zarówno ze strony instytucji państwa, jak i środowisk politycznych.

Czy w analizowanej sprawie organy państwa działały w sposób w pełni adekwatny i niezwłoczny?

Na jakiej podstawie prokurator generalny Waldemar Żurek zaangażował się w sprawę oraz czy jest to standardowa praktyka?

Czy działania kierownictwa prokuratury mogły wpłynąć na decyzję dotyczącą wniesienia apelacji?

Czy Rada Ministrów posiada wiedzę o mechanizmach weryfikacji osób zaangażowanych w działalność publiczną w środowisku Koalicji Obywatelskiej?

Czy analizowano przypadki funkcjonowania w życiu publicznym osób, wobec których istniały poważne sygnały ostrzegawcze?

Czy znane są Panu relacje pomiędzy skazaną a osobami pełniącymi funkcje publiczne, w tym Moniką Wielichowską, oraz czy były one przedmiotem oceny?

Czy – jako lider środowiska Koalicji Obywatelskiej – podjął Pan działania w celu weryfikacji standardów ochrony małoletnich w tym środowisku?

Czy planowane jest wprowadzenie mechanizmów zobowiązujących środowiska polityczne do stosowania standardów ochrony dzieci?

Jakie działania zostaną podjęte, aby zapewnić, że podobne sytuacje nie będą miały miejsca w przyszłości?