Interpelacja nr 16539

Szanowny Panie Premierze,

polskie hutnictwo od dłuższego czasu pozostaje pod nieustanną presją wynikającą z wysokich cen energii oraz narastającego importu wyrobów stalowych z państw, w których przemysł energochłonny nie ponosi takich obciążeń finansowych jak polskie huty.

Sytuacja ta ma znaczenie nie tylko gospodarcze, ale również strategiczne. Polskie hutnictwo stanowi bowiem istotny element krajowego bezpieczeństwa gospodarczego i przemysłowego. Tylko niezależny i konkurencyjny przemysł hutniczy jest w stanie zapewnić stabilne i niezakłócone dostawy stali niezbędnej m.in. do produkcji wyposażenia Wojska Polskiego, rozwoju infrastruktury krytycznej oraz zabezpieczenia potrzeb krajowej gospodarki.

Niestety, pomimo licznych apeli kierowanych z różnych stron sceny publicznej i politycznej o podjęcie konkretnych działań na rzecz tej gałęzi przemysłu, proces wsparcia polskiego hutnictwa pozostaje utrudniony przez rozproszenie kompetencji pomiędzy kilka resortów. Taki model zarządzania wydłuża proces decyzyjny, utrudnia sprawną reakcję państwa oraz może prowadzić do sporów kompetencyjnych. W obecnej sytuacji polskie huty nie mają czasu na administracyjne rozproszenie odpowiedzialności.

Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie również w wypowiedziach uczestników posiedzenia sejmowej Komisji Gospodarki i Rozwoju w dniu 25 marca br., którego przedmiotem było rozpatrzenie odpowiedzi na dezyderat komisji w sprawie sytuacji polskiego hutnictwa. Z dyskusji tej wynikało, że jednym z kluczowych problemów pozostaje brak jednego, wyraźnie wskazanego ośrodka koordynacji działań rządu w obszarze hutnictwa.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy Pan Premier uważa, że dla usprawnienia działań ochronnych i rozwojowych wobec polskiego hutnictwa zasadne jest przekazanie nadzoru nad tym sektorem jednemu konkretnemu ministerstwu odpowiedzialnemu za koordynację działań związanych ze wsparciem hutnictwa?
2. Czy w ocenie prezesa Rady Ministrów obecny model rozproszenia kompetencji pomiędzy różne resorty zapewnia wystarczającą sprawność i skuteczność działań państwa wobec narastających problemów sektora hutniczego?
3. Czy rząd planuje opracowanie jednolitej strategii ochrony i rozwoju polskiego hutnictwa, obejmującej kwestie cen energii, konkurencyjności międzynarodowej, bezpieczeństwa surowcowego oraz znaczenia hutnictwa dla obronności państwa?

W mojej ocenie polskie hutnictwo wymaga dziś nie tylko deklaracji, lecz przede wszystkim sprawnego, skoordynowanego i jednoznacznie umocowanego działania państwa. W sytuacji gdy stawką jest bezpieczeństwo gospodarcze i przemysłowe Polski, rząd powinien działać szybko, zdecydowanie i w sposób uporządkowany.

Z góry dziękuję za odpowiedź.

Z wyrazami szacunku

Poseł na Sejm RP
Kamil Wnuk