Interpelacja nr 16349

Niedostateczne pokrycie kraju miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i ich zróżnicowana jakość prowadzą do rozproszonej, niespójnej zabudowy, co zwiększa koszty infrastrukturalne, w tym budowy i utrzymania dróg, sieci wodociągowych i energetycznych.

Brak spójnej polityki planistycznej ogranicza efektywne zarządzanie transportem, ochroną środowiska i rozwojem gospodarczym. Problemy te prowadzą do degradacji ładu przestrzennego i obniżenia jakości życia mieszkańców. Rozwiązanie wymaga wzmocnienia narzędzi planistycznych, większej koordynacji między szczeblami administracji i ujednolicenia standardów planowania.

Pytania:

Jaki procent powierzchni kraju objęty jest miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego?

Jakie są największe różnice jakościowe między planami w poszczególnych regionach?

Jakie koszty generuje rozproszona i nieskoordynowana zabudowa?

Czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne w celu poprawy jakości planowania przestrzennego?

Jakie wsparcie finansowe i merytoryczne otrzymują samorządy w zakresie planowania?

Czy prowadzone są analizy skutków obecnych rozwiązań dla rozwoju regionalnego i infrastruktury?