Interpelacja nr 16162

Szanowny Panie Ministrze,

w związku z sygnałami kierowanymi do mojego biura poselskiego przez organizacje społeczne, w tym organizacje reprezentujące osoby z niepełnosprawnościami (m.in. Fundację Blind&Proud), zwracam się z interpelacją dotyczącą zasad parkowania hulajnóg elektrycznych oraz ich wpływu na bezpieczeństwo pieszych.

Od kilku lat w polskich miastach obserwujemy dynamiczny rozwój mikromobilności, w tym systemów współdzielonych hulajnóg elektrycznych. Zjawisku temu towarzyszy jednak narastający problem ich niewłaściwego parkowania – szczególnie na chodnikach, w miejscach utrudniających poruszanie się pieszym. Problem ten w sposób szczególny dotyka osób z niepełnosprawnościami (zwłaszcza osób niewidomych i słabowidzących), osób starszych, rodziców z małymi dziećmi oraz osób poruszających się na wózkach.

Zgodnie z obowiązującym art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym dopuszczalne jest pozostawienie hulajnogi elektrycznej na chodniku przy zachowaniu określonych warunków. W praktyce jednak regulacje te są często ignorowane, a ich egzekwowanie pozostaje niewystarczające. Jednocześnie pojawiają się postulaty zmiany przepisów poprzez wprowadzenie obowiązku parkowania hulajnóg wyłącznie w miejscach wyznaczonych. Propozycje te, choć zrozumiałe z punktu widzenia bezpieczeństwa, mogą rodzić istotne problemy praktyczne – zwłaszcza w mniejszych miastach, gdzie infrastruktura tego typu nie istnieje lub jest szczątkowa.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:

Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzi analizy dotyczące skali problemu nieprawidłowego parkowania hulajnóg elektrycznych oraz jego wpływu na bezpieczeństwo pieszych?

Czy rozważana jest nowelizacja art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie zasad parkowania hulajnóg elektrycznych? Jeśli tak – jakie warianty regulacyjne są analizowane?

Czy ministerstwo bierze pod uwagę wprowadzenie obowiązku korzystania z wyznaczonych stref parkowania dla hulajnóg elektrycznych, w szczególności w systemach współdzielonych?

Jak ministerstwo ocenia możliwość wprowadzenia rozwiązań technologicznych (np. geofencing), które uniemożliwiałyby zakończenie przejazdu poza wyznaczonymi strefami parkowania?

Czy planowane jest wzmocnienie mechanizmów egzekwowania obecnych przepisów, w tym zwiększenie kompetencji samorządów lub służb porządkowych?

Czy rozważane jest wprowadzenie obowiązków po stronie operatorów systemów współdzielonych hulajnóg elektrycznych, w szczególności w zakresie:
- zapewnienia odpowiedniej liczby miejsc parkingowych,
- reagowania na zgłoszenia nieprawidłowego parkowania,
- edukacji użytkowników?

Czy ministerstwo planuje opracowanie wytycznych dla samorządów dotyczących organizacji przestrzeni miejskiej w kontekście mikromobilności, w tym wyznaczania stref parkowania?

Jakie działania są podejmowane w celu ochrony osób z niepełnosprawnościami przed negatywnymi skutkami nieprawidłowego parkowania hulajnóg elektrycznych?

Dynamiczny rozwój mikromobilności jest zjawiskiem pozytywnym i pożądanym z punktu widzenia polityki transportowej państwa. Nie może on jednak odbywać się kosztem bezpieczeństwa pieszych, w szczególności osób najbardziej wrażliwych. Konieczne jest znalezienie rozwiązań, które z jednej strony uporządkują przestrzeń publiczną i zwiększą bezpieczeństwo, z drugiej zaś będą możliwe do wdrożenia w warunkach zróżnicowanej infrastruktury w polskich miastach.

Z poważaniem

Przemysław Witek
Poseł na Sejm RP