Interpelacja nr 15944

Szanowny Panie Ministrze,

do mojego biura poselskiego zgłaszają się osoby starsze, które sygnalizują problem związany z deponowaniem oszczędności w placówkach bankowych. Seniorzy, kierowani poczuciem odpowiedzialności oraz lękiem przed powszechnymi oszustwami metodami „na wnuczka” czy „na policjanta”, decydują się na przeniesienie swoich wieloletnich oszczędności z domowych schowków na bezpieczne rachunki bankowe.

Niestety, w niektórych przypadkach napotykają oni na barierę. Banki, powołując się na przepisy ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (AML), wymagają udokumentowania źródła pochodzenia wpłacanych środków. O ile w przypadku transakcji bieżących jest to możliwe, o tyle w przypadku oszczędności gromadzonych przez 30, 40 czy nawet 50 lat, obywatele nie są w stanie przedstawić archiwalnych dokumentów potwierdzających każdą odłożoną kwotę.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

Czy Ministerstwo Finansów dysponuje danymi dotyczącymi skali odmów przyjmowania wpłat gotówkowych przez banki lub blokad rachunków osób starszych w związku z procedurami AML?

Czy planowane jest wydanie wytycznych dla banków i Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (GIIF), które rekomendowałyby uwzględnianie specyficznej sytuacji seniorów oraz dopuszczenie oświadczenia o gromadzeniu środków przez dekady jako wystarczającego dowodu pochodzenia środków dla osób powyżej określonego roku życia?

W jaki sposób resort finansów zamierza pogodzić walkę z szarą strefą z bezpieczeństwem najstarszych obywateli, dla których bank powinien być miejscem bezpiecznego schronienia kapitału?

Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie kwoty (wyższej niż standardowe limity transakcyjne), do której seniorzy mogliby jednorazowo zalegalizować swoje domowe oszczędności na rachunku bankowym bez konieczności przedstawiania historycznej dokumentacji?

Z poważaniem