Interpelacja nr 15732

Szanowny Panie Ministrze,

w związku z dyskusją na temat programu SAFE oraz pojawiającymi się w przestrzeni publicznej rozbieżnościami interpretacyjnymi dotyczącymi pojęcia „polskiej spółki”, zwracam się z wnioskiem o jednoznaczne i precyzyjne określenie kryteriów, które decydują o uznaniu danego podmiotu za „polski” w rozumieniu tego programu. W wypowiedziach przedstawicieli MON często pojawia się deklaracja o „wspieraniu polskich firm” i „budowie krajowego potencjału obronnego”. Jednak bez jasnej, formalnie przyjętej definicji „polskiej spółki” trudno ocenić, czy mamy do czynienia z realnym wzmacnianiem krajowego przemysłu obronnego, czy jedynie z wygodnym hasłem komunikacyjnym.

W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

Jaką definicję „polskiej spółki” przyjęto na potrzeby programu SAFE realizowanego przez MON? Proszę o wskazanie podstawy prawnej oraz dokumentu, w którym definicja ta została zawarta?

Czy o „polskości” spółki w ramach SAFE decyduje:

Czy spółka zarejestrowana w Polsce, lecz kontrolowana kapitałowo przez podmiot zagraniczny, jest traktowana w ramach SAFE jako „polska” i uprawniona do pełnego udziału w programie?

Czy MON weryfikuje strukturę beneficjentów rzeczywistych (UBO) podmiotów ubiegających się o wsparcie w ramach SAFE?

Czy określono minimalny próg udziału kapitału krajowego, aby uznać spółkę za „polską” w kontekście zamówień, preferencji lub finansowania w ramach SAFE? Jeśli nie – dlaczego?

Czy przeprowadzono analizę ryzyka transferu środków publicznych przeznaczonych na rozwój zdolności obronnych do podmiotów formalnie zarejestrowanych w Polsce, lecz faktycznie kontrolowanych poza granicami RP?

Czy sporządzono analizę wpływu programu SAFE na realne wzmocnienie krajowego przemysłu obronnego i łańcuchów dostaw, czy też oparto się wyłącznie na kryteriach formalnych?