Interpelacja nr 15654

Szanowna Pani Ministro,

w przestrzeni publicznej powraca temat depresji poporodowej w związku z 6. rocznicą dramatycznych wydarzeń z 10 lutego 2020 r. w Bydgoszczy, gdzie — według opisu medialnego — kobieta w ciężkim stanie psychicznym po porodzie dopuściła się czynu, który zakończył się śmiercią jej dzieci; biegli wskazali na całkowitą niepoczytalność w chwili czynu i konieczność leczenia psychiatrycznego. Tragedia ta przypomina, jak poważne skutki może mieć nieleczony lub niedostatecznie poddany opiece kryzys psychiczny w okresie okołoporodowym.

Jednocześnie w ostatnich latach podejmowane są działania mające poprawić opiekę: m.in. zmiany w standardzie organizacyjnym opieki okołoporodowej (rozporządzenie z 23 października 2025 r.) oraz poszerzenie dostępu do świadczeń psychologicznych bez skierowania od 17 września 2025 r. w placówkach mających kontrakt z NFZ.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Jak obecnie wygląda w praktyce dostępność pomocy dla kobiet w ciąży i w pierwszych 12 miesiącach po porodzie w ramach NFZ (psycholog/psychoterapeuta/psychiatra)?

Wczesne wykrywanie (screening)
Czy w opiece okołoporodowej wdrażany jest jednolity, powszechny przesiew w kierunku depresji poporodowej (np. z użyciem EPDS wskazywanej w dokumentach eksperckich jako standardowe narzędzie)?

Ścieżka postępowania po wyniku dodatnim
Jakie są obowiązujące lub planowane zasady „co dalej” po rozpoznaniu ryzyka depresji poporodowej — tak aby pacjentka mogła szybko zostać objęta realną pomocą (a nie wyłącznie uzyskać informację o ryzyku)?

Ocena efektów zmian i dalsze kroki
Jakie dane posiada ministerstwo (lub plan ich pozyskania) o skuteczności wprowadzanych rozwiązań w opiece okołoporodowej i zdrowiu psychicznym?

Czy planowane są dodatkowe działania w ramach realizacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2023–2030 ukierunkowane na okres okołoporodowy kobiet?

Z poważaniem

Iwona Maria Kozłowska